اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٨٥ - وصف الحال آنچه در روش اهل طريقت بر اين فقير روى نموده جهت تنبيه طالبان و عاشقان ذكر كرده مىشود

ناگهان مردى ز ابدال خدا

پيشم آمد از ره صدق و صفا

رنگ رويم زرد ديد و تن نزار

آمده جانم به لب از درد يار

گفت اى از درد عشقش چاره جو

چيست احوال تو شرحش بازگو

گفتم از سوداى او ديوانه‌ام‌

وز غم دنياى دون بيگانه‌ام‌

طالب يارم نه جوياى دليل‌

نيستم پرواى علم قال و قيل‌

گرچه كوشيدم بسى در باب علم‌

هيچ معلومم نشد ابواب علم‌

من ندانم چاره اين كار چيست‌

بى‌وصال او چو نتوانيم زيست‌

گفت هركو وصل حق را طالب است‌

سوز عشق اندر دل او غالب است‌

تا به راه عشق باشد يك جهت‌

پير بايد جست كامل معرفت‌

تا به راه عشق ارشادش كند

در وصال دوست دل شادش كند

هر كرا پيرى نباشد در طريق‌

كى شود سرمست از جام رحيق‌

گفتمش پيرى كه باشد راهبر

از بد و نيك ره حق باخبر

كيست ايندم گو نشان او مرا

تا كنم بر امر او جان را فدا

گفت آن رهبر كه ره را مقتداست‌

جمله اوتاد را او پيشواست‌

قطب اقطاب است و غوث اعظم است‌

وارث علم و كمال خاتم است‌

هست چون خور در جهان او نور بخش‌

زان سبب گشته است نامش نور بخش‌

چون شنيدم نام او بيخود شدم‌

لحظه‌اى شد باز با خود آمدم‌

گفتم آخر او كجا دارد مقام‌

گو نشان منزل آن نيكنام‌

تا به ارشاد تو گردم باخبر

از جمال جانفزاى او مگر

گفت او در كوره فقر است روى‌

گر خدا خواهى برو او را بجوى‌

مولدش از قاين است و حاليا

كوه گيلان شد مقام آن كيا

اوست ايندم مقتداى اهل دين‌

مقتداى رهروان با يقين‌

خادمان آستانش بيگمان‌

هر يكى معروف گشته در جهان‌

سيد است و جامع جمله كمال‌

بى‌نظير اندر علوم و كشف حال‌

آسمان فقر را خورشيد اوست‌

مغز عالم اوست عالم همچو پوست‌

چون شنيدم اين سخن زان مرد راه‌

گشت تابان در دلم صد مهر و ماه‌

موجزن شد بحر شوقش در دلم‌

عشق او سر برزد از آب و گلم‌