اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمسالدين محمد - الصفحة ٨٤ - وصف الحال آنچه در روش اهل طريقت بر اين فقير روى نموده جهت تنبيه طالبان و عاشقان ذكر كرده مىشود
٨٤
|
نقش عالم سر بسر مبدل شود |
باب تفصيل جهان مجمل شود |
|
|
كل شئى هالك گردد عيان |
رو نمايد آن قيامت اين زمان ١٩٦ |
|
|
نقد بينى وعدههاى نسيه را |
لذت و آرام و انوار بقا |
|
|
پرده بردار از رخ و اسرار بين |
تا شود علم اليقين عين اليقين |
|
|
رخت بربند و بكل ظن و خيال |
تا نمايد رخ جمال با كمال |
|
|
چون بنوشيدى شراب بيخودى |
فارغ آيى از همه نيك و بدى |
|
|
مست گردى از مى جام وصال |
محو باشى در جمال ذو الجلال |
|
|
كفر برخيزد همه ايمان شود |
مشكل عالم به حق آسان شود |
|
|
رو نمايد آفتاب حسن دوست |
از پس هر ذره كو مغزست و پوست |
|
|
بيند اينجا هركه ارباب صفاست |
در قيامت آنچه موعود خداست |
|
|
از خلاف نفس و از ارشاد پير |
كشف اين معنى بجو اى بينظير |
|
|
رو رياضت كش كه تا يابى صفا |
از خلاف طبع جو جان را جلا |
|
|
از هوى و از هوسها پاك شو |
همچو روح اللّه بر افلاك شو |
|
وصف الحال آنچه در روش اهل طريقت بر اين فقير روى نموده جهت تنبيه طالبان و عاشقان ذكر كرده مىشود
|
چونكه درد عشق دامانم گرفت |
شحنه عقلش گريبانم گرفت |
|
|
شعله زن شد آتش عشقش چنان |
كز نفس شد سوخته كون و مكان |
|
|
ز آتش سوداى او مىسوختم |
باز همچون لاله مىافروختم |
|
|
ترك عشقش كرد يغما جان و دل |
جان ما را دل گرفت از آب و گل |
|
|
عشق او چون در دلم منزل گرفت |
جان ما را از دو عالم دل گرفت |
|
|
كام جانم لذت عشقش چو يافت |
از غم و فكر دو عالم روى تافت |
|
|
جز خيال او نبودم مونسى |
جز غمش همدم نگشتم با كسى |
|
|
گه ز خمش مست بودم گه خمار |
گه ز زلف مشك بويش بيقرار |
|
|
چاره اين درد مىنشناختم |
روز و شب با سوختن مىساختم |
|
|
دايما لب خشك بودم ديده تر |
قوت جانم بود از خون جگر |
|
|
درد خود با هركه مىكردم بيان |
از دوايش كس نمىگفتى نشان |
|