اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٧٣ - حكايت سلطان محمود و اياز

از غمم هر دم شوى دل شادتر

در جفاوجور ما استادتر

چونكه هر ساعت ترا بنده‌ترم‌

بر سر كوى تو افكنده‌ترم‌

تو ز جان زار اين برگشته سر

هر زمان بهر چه‌اى آزاده‌تر

آنچه بود اندر ميان ما و تو

بيشتر از عشق اكنون گو كه كو

آن همه گستاخى و آن گفت‌وگو

آشناييها ميان ما و تو

هست اكنون آن همه شكر و صواب‌

در ميان ما حجاب اندر حجاب‌

سر اين حالت نمى‌دانم ز چيست‌

خلق را بايد به حال من گريست‌

زانكه چندانى كه اين ره مى‌روم‌

هر زمان بينم كه واپستر شوم‌

گفت با محمود اياز اى پادشا

آن زمان تو شاه بودى من گدا

من مذلت داشتم از بندگى‌

تو ز اوج سلطنت تا بندگى‌

چون درآمد پاى عشق اندر ميان‌

گشت حال ما همه برعكس آن‌

بنده اين ساعت شه فرخنده شد

شاه اين دم بنده افكنده شد

ناز سلطانى بدل شد با نياز

واين نياز بندگى شد عين ناز

چون اسير عشق گشتى اى امير

عجز پيش آور ز ميرى گوشه‌گير

عشق و شاهى كى بهم آيند راست‌

عشق شاه و سلطنت پيشش گداست‌

عاشقى آمد اسيرى سربسر

هست معشوقى اميرى اى پسر

چون بود گستاخ پيش پادشا

بنده گو باشد اسير و بينوا

با اسيرى چون اميرى مى‌كنى‌

در ميان صد پرده هر ساعت تنى‌

آنچه ما را بود اى شه آن زمان‌

آن نصيبت كرد عشق دلستان‌

فر معشوقى ترا بيگانه كرد

شادمانى شد بدل با سوز و درد

عشق حال بنده اكنون با تو داد

وصف شاهى در نهاد من نهاد

آفتاب عشق چون تابنده شد

بنده خواجه گشت و خواجه بنده شد

عشق و سلطانى ز هم دور است و دور

عاشقى خواهى ز شاهى شو نفور

چونكه كردى در جهان دعوى عشق‌

كو گواهى صدق بر معنى عشق‌

عجز و زارى چون نشان عاشقست‌

هر كرا هست اين نشان او صادقست‌

وصف معشوقست استغنا و ناز

وصف عاشق افتقار است و نياز

ترك هستى گو درآور راه عشق‌

گر همى خواهى شوى آگاه عشق‌