اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٧٢ - حكايت سلطان محمود و اياز

چونكه دارد عشق هر جايى ظهور

ميل دل هر سو اگر باشد چه دور

جان بهر سويى كه مايل مى‌شود

او به بوى دوست آن سو مى‌رود

هيچ طالب را جز او مطلوب نيست‌

در دو عالم غير او محبوب نيست‌

غرق درياى محبت گر شوى‌

از كمال عشق رمزى بشنوى‌

هر چه دارد در جهان بود و نمود

از طفيل عشق آمد در وجود

شد علامات محبت در جهان‌

ترك كبر و هستى سود و زيان‌

صورت معشوق و عاشق را يقين‌

آينه حسن و جمال عشق بين‌

عشق آمد رابطه اندر جهان‌

آينه معشوق و عاشق عشق دان‌

حسن او بى‌عشق ما نبود تمام‌

كى نمايد بى‌گدا جود كرام‌

ناز معشوقى همى گردد عيان‌

از نياز عاشقان جانفشان‌

گر نياز عاشق ديوانه نيست‌

ناز معشوقى نمى‌داند كه چيست‌

سنگ خارا از محبت نرم شد

همچو يخ افسرد و از وى گرم شد

اين محبت شاه را سازد گدا

مى‌كند او هر گدا را پادشا

هر كسى كو از محبت نور يافت‌

از غم و شادى بكلى روى تافت‌

اندرين ره سالها هركو شتافت‌

بى‌محبت وصل جانان را نيافت‌

از محبت ذره خورشيد آمده است‌

وز محبت قطره‌اى دريا شده است‌

از محبت مرده زنده مى‌شود

وز محبت شاه بنده مى‌شود

گفت روزى شاه محمود و اياز

خوش بهم بودند با ناز و نياز

با اياز خاص شاه پر نياز

گفت اى جان و دلم را برگ و ساز

سالها شد تا ز عشقت زنده‌ام‌

گرچه شاهم پيش تو چون بنده‌ام‌

مشكلم افتاد حل كن مشكلم‌

چيست بر گو چاره جان و دلم‌

من به عشقت هر زمان كاملترم‌

درد و سوزت را به جان قابلترم‌

ليك هرچندى كه هستم زارتر

در طريق عشق تو در كار تر

تو ز من بيگانه‌تر گردى چرا

سر اين معنى مكن پنهان ز ما