اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٧ - مسافرت به شيراز و سكونت دايمى در آن شهر

چونكه شد از بهر معنى در فشان‌

كرده است الفقر فخرى را عيان‌ ١٥٨

علت غايى ز امر كن فكان‌

نيست غير از ذات آن صاحبقران‌ ١٥٩

گر به صورت هست آدم بو البشر

او به معنى هست آدم را پدر

پادشاهى كه لعمرك تاج اوست‌

عرش و كرسى پايه معراج اوست‌ ١٦٠

كمترين طاقى ز ايوانش فلك‌

پاسبان در گهش گشته ملك‌

هست راه او صراط مستقيم‌

گفته حق او را على خلق عظيم‌ ١٦١

گشته ما ينطق گواه قال او

فاستقم آمد نشان حال او ١٦٢

گفت الم نشرح ز شرح صدر او

هر دو عالم پر ز نور بدر او ١٦٣

داد حق او را خلافت در جهان‌

قم فانذر آمده در شرح آن‌ ١٦٤

شد فاوحى بر كمال او گواه‌

ما كذب آمد دلش را از اله‌ ١٦٥

گفت حق لاتقربوا مال اليتيم‌

كى رسد كس را مقام آن كريم‌ ١٦٦

بود برخوان خدا او ميهمان‌

گفت ابيت عند ربى در بيان‌ ١٦٧

از خدا لولاك آمد در خطاب‌

كز دو عالم هست مقصود آن جناب‌ ١٦٨

حق همى گويد ترا ما ودعك‌

هر كجا خواهى شد اللّه معك‌ ١٦٩

شاهد ديد تو مازاغ البصر

معجزت پيدا ز انشق القمر ١٧٠

روشن از نور تو شمع انبيا

آستانت اوليا را ملتجى‌

صد هزاران آفرين ذو الجلال‌

بر روان پاك آن نيكو خصال‌

بر روان آل و اصحاب گزين‌

بر جميع تابعين پاكدين‌

بر روان پاك جمله اوليا

محرمان خاص درگاه خدا

گشته جمله خوشه چين خرمنش‌

دست اميد همه بر دامنش‌

ملك دين را آنكه حالى مقتداست‌

زبده اولاد ختم انبياست‌

آن محمد نام عيسى مرتبت‌

ملك معنى را سليمان منزلت‌

آمده از غيب نامش نور بخش‌

بوده چون خورشيد ذاتش نوربخش‌

باطن او مخزن سر على است‌

قرة العين نبى است و ولى است‌