اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمسالدين محمد - الصفحة ٦١ - حكايت شيخ زنجانى
٦١
|
صدق پيش آور كه تا بينى عيان |
آنچه دادند اوليا از وى نشان |
|
|
امتحان شيخ دين گر مىكنى |
دست حيرت بسكه بر سر مىزنى |
|
|
در حقيقت امتحان اهل حق |
امتحان حق بود بىهيچ دق |
|
|
گر ندارى صدق و اخلاص و يقين |
در ره مردان مرو جايى نشين |
|
|
گر به پيشت فعل ايشان بد نمود |
آن ز جهل تست اى مرد عنود |
|
حكايت شيخ زنجانى
|
شيخ زنجانى ولى خاص حق |
بو الفرج كو برد از عالم سبق |
|
|
پيشواى جمله در كشف و صفا |
در تجلى و فنا و در بقا |
|
|
گفت هركو گفته اين قوم را |
نشنود در گوش وحى جانفزا |
|
|
نور ايمان محو گردد از دلش |
خود نباشد غير ظلمت حاصلش |
|
|
زانكه تصديق كلام اوليا |
واجب آمد پيش ارباب صفا |
|
|
هر چه گويد پير دانا كن قبول |
حجت و برهان مجو اى بوالفضول |
|
|
اعتراض شيخ زهر قاتل است |
معترض از هر كمالى عاطل است |
|
|
آنچه باشد برخلاف طبع تو |
قصه موسى به ياد آورد رو |
|
|
كو ز درك حكمت افعال خضر |
بر قصور و عجز خود آمد مقر |
|
|
با كمالاتى چنان آن پر هنر |
تاب همراهى نماندش در سفر |
|
|
خضر با موسى همى گويد عيان |
گر تو با مايى مپرس از اين و آن |
|
|
آنچه كردم در برت گر بد نمود |
در حقيقت دان كه بىشك نيك بود |
|
|
حكمت آن گر ز تو پوشيده شد |
خود مشو منكر كه خواهد ديده شد |
|
|
هر چه فرمايد ترا آن حق شمار |
هيچ انكارى به فرمانش ميار |
|
|
شرط راه عشق ترك عادتست |
رسم و عادت در طريقت آفتست |
|
|
قصه كوته مىنمايم صدق آر |
گر همىخواهى كه گردى مرد كار |
|
|
گو ز ميدان سعادت در ربود |
اندرين ره هركه اخلاصى نمود |
|
|
هر كرا صدقى نباشد در جهان |
نيست او را بهرهاى از كاملان |
|
|
آنكه او را صدق و اخلاص و وفاست |
جان پاكش منبع نور و صفاست |
|
|
چاكرى كن پيش آن سلطان دين |
تا مگر گردى ز ارباب يقين |
|