اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٣٧ - اشارت به اخلاق ذميمه و حسنه و تهذيب اخلاق سيه بحسنه و آثار و اسرار آن و در بيان آنكه بهشت و دوزخ نتايج اعمال و اخلاق حسنه و سيه است و اين هر دو در دار دنيا با انسان است

نفس اماره چو مرد از خوى بد

ديد موتوا را به ديده سر خود

شد قيامتهاى نفس ظاهرش‌

ديد من مات عيان چشم سرش‌ ١٧٣

خود قيامتهاى انفس هست چار

آن يكى صغرى دگر وسطى شمار

بعد از آن كبرى دگر عظمى بدان‌

تا كه گردى عارف اسرار جان‌

مردن نفس از هوى صغرى شمار

از هوى چون مرد، دل شد آشكار

دل چو طبع روح گيرد در رشاد

خواند وسطى نام او را اوستاد

روح چون گردد خفى كبرى شود

محو هستيها بكل عظمى شود

اين قيامتها چو شد عين اليقين‌

منكشف گردد به دل حق اليقين‌

آن زمان مرآت وجه حق شوى‌

بگذرى از قيد حق مطلق شوى‌

محو گردى در تجلى جمال‌

راه يابى در نهايات وصال‌

در دلت نور خدا تابان شود

جان پاكت واصل جانان شود

مرده و زنده به امر پير شو

تا نگردى تو به خود بينى گرو

نيست مردم هر كرا خلق بدست‌

در حقيقت چون سباعست و ددست‌

صاحب خلق بد آمد همچو ديو

دايما با خلق در مكرست و ريو

خلق بد ز افعال بد هم بدترست‌

زانكه اصل هر بدى خلق بدست‌

خلق بد مردود دلها سازدت‌

از خدا و خلق دور اندازدت‌

خلق بد بيعقل و بيفن مى‌كند

دوستان را جمله دشمن مى‌كند

سايه دوزخ چه باشد خلق بد

خوى بد آمد به راه دوست سد

گر ز خوى بد كنى خود را برى‌

ره به خلق نيك انسانى برى‌

چون شوى پاك از همه اخلاق بد

اسلم الشيطان ترا گردد سند ١٧٤