اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٣٦ - در بيان وصف الحال و تحريض در رياضت و اشارت به موت اختيارى بحكم موتوا قبل ان تموتوا ١٧٢

نيست گردان هستى ما را تمام‌

تا رسد از وصل او جانم به كام‌

از جمال خود فكن پرده جمال‌

وارهان ما را از اين وهم و خيال‌

گر بر افتد پرده ما از ميان‌

روى او بنمايد از كون و مكان‌

منتهاى كار مردان نيستى‌ست‌

شيوه رندان رهدان نيستى‌ست‌

نيستى آيينه هستى شدست‌

سد راه عشق هستى آمدست‌

ره به بزم وصل يابد بيگمان‌

هر كه شد در راه جانان جانفشان‌

چون ز درد عشق بيدرمان شويد

در هواى نيستى رقصان شويد

من درين ره چون‌كه گشتم محو عشق‌

يافتم ذوق دگر از صحو عشق‌

چون فنا گردد من و ما و تويى‌

بيگمان گردد يكى نقش دويى‌

آن عجايبها كه در راه فنا

ديده‌ام كى شرح آن باشد روا

شمه‌اى زان در بيان گر آورم‌

پرده‌هاى عقلها را بر درم‌

آتشى در خرمن هستى زنم‌

دل بكلى از دو عالم بركنم‌

نيست دستورى كه راز شاه را

محرمان گويند نزد هر گدا

عاقبت هم گفته‌اند از بيش و كم‌

گر رسد دستورى از شاه كرم‌

رو رياضت كش كه تا بينى عيان‌

آنچه كردم اندرين معنى بيان‌

زنگها ز آيينه دل دور كن‌

از جمال يار جان مسرور كن‌

گر حيات جاودان خواهى بيا

خاك ره شو پيش ارباب صفا

دامن رندان جان افشان بگير

از هوى و از هوس كلى بمير

گر بميرى از همه نام و نشان‌

زنده جاويد گردى در جهان‌

رمز موتوا از پيمبر مى‌شنو

زندگى خواهى پى اين مرگ رو

تا نگردى نيست از هستى تمام‌

كى به وصل او رسى اى مرد خام‌

هر كه مرد از جان به جانان زنده شد

در حيات سرمدى پاينده شد