اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٣

رند درد آشام مست از عشق تو

زاهد بيچاره پست از عشق تو

در كنشت و دير ترسا و يهود

روى دلهاى همه سوى تو بود

بت پرستان را تويى مطلوب جان‌

هست از بت روى تو محبوب جان‌

گشت امرت را مسخر هركه هست‌

بت پرست و مؤمن و ترسا و مست‌

ديده‌ام ذرات عالم را تمام‌

از شراب عشق تو مست مدام‌

هريكى را مستى و ذوق دگر

در دل هريك ز تو شوق دگر

جان جمله با جمالت آشنا

هر يكى از خوان عشقت با نوا

آن يكى از جرعه‌اى مست و خراب‌

وان دگر نوشيده درياى شراب‌

هريكى سرمست جام وصل يار

وز غم هجران به جان در زينهار

غرقه آبند و مى‌جويند آب‌

بيخود از مستى و گويان كو شراب‌

گشته جمله طالب ديدار تو

جان هريك واقف اسرار تو

هريكى نوعى ترا جويان شده‌

در ثنايت يك‌بيك گويان شده‌

غافل آن يك از ثناى يك دگر

وين يكى از حمد آن يك بيخبر

جمله در تسبيح و در تهليل تو

از نسيم وصل هريك برده بو

كافر و ترسا همه جوياى تو

در درون جان هريك جاى تو

هريكى گشته ز اسمى مستفيض‌

فيض آن يك فيض ديگر را نقيض‌

مظهر هادى به صدق از جان و دل‌

شد عدوى مظهر اسم مضل‌

با وجود آنكه اين جوها روان‌

شد از آن درياى بى‌قعر و كران‌

بازگشت جمله در دريا بود

گر به جويش چند روزى جا بود

گرچه آب جمله از يك بحر بود

لذت هريك بنوعى مى‌نمود

هركه در لذت مقيد مى‌شود

ره به مطلق گر برد رد مى‌شود

رو نظر در بحر كن جورا مبين‌

تا كه باشى عارف سر يقين‌

هرچه از ياد خدا و طاعتش‌

مانعت آيد مگو جز آفتش‌

هرچه مشغولت كند از ياد دوست‌

دشمنش دان فى المثل گر جان و پوست‌

هرچه دور اندازدت از وصل يار

در حقيقت دشمن جانت شمار