اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٢٠٥ - فرهنگ لغات و اصطلاحات

امتحان: ابتلاء حق است كه در دلهاى سلاك الى اللّه حلول كند، يعنى خداى متعال دلهاى سائرين الى اللّه را آشفته و پراكنده مى‌كند به واسطه ابتلاآت خاص تا بيازمايد آنها را.

املح: نمكين‌تر، بانمكتر.

انفاس: (ج نفس) دمها، نفسها.

انقطاع: قطع و بريدن از ماسوى اللّه است. الانقطاع عن الاحوال سبب الوصول الى اللّه (فرهنگ اصطلاحات عرفانى).

انين المذنبين: ناله سوزناك گنهكاران.

اوباش: (ج وبش- بوش) فرومايگان، ناكسان، مردم پست، بيباكان، عاميان.

اياغ: كاسه، پياله شرابخورى، جام، ساغر.

باده: نزد صوفيان نصرت الهى است و عشق منيف را نيز باده گويند، اسيرى در شرح گلشن راز گويد: «بعضى در مدرسه ميان اهل وسوسه بسيار جان كنده‌اند و كمندى چند از تقليد در گردن افكنده‌اند نه در ميخانه بحق باده عرفان نوشند، نه در قدم پير مغان به تهذيب اخلاق كوشند.» عراقى گويد:

بازغ: روشن، تابان.

برتنى: غرور، تكبر، خودنمايى؛ برتنى كردن، تكبر كردن، خودنمايى كردن.

بعد: دورى؛ در اصطلاح متصوفه، تقيد به قيد صفات بشرى و لذات نفسانى كه موجب بعد است از مبدأ حقيقى و عدم اطلاع بر حقيقت حال.

بق: پشه بزرگ، پشه.

بوالفضول: (ابو الفضول)، بيهوده‌گو، ياوه‌سرا.