اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٢

مشترى افروخته شمعى ز نور

در طلب كاريت گشته ناصبور

تير و بهرام از طلب بر سر دوان‌

گشته جوياى تو در گرد جهان‌

گرد كويت نه فلك اندر طواف‌

چرخ و انجم را ازين شيوه است لاف‌

از مى عشقت عناصر سرخوشند

از هواى روى تو در آتشند

آب ازان سو در پيت گشته روان‌

خاك ازين سودا فتاده در زيان‌

ريختى يك جرعه دردى بر جماد

مست و بيخود گشت و در راه اوفتاد

چون نبات مرده از وى نوش كرد

سر برآورد از زمين و جوش كرد

سرو شمشاد از نشاطش سبز و خوش‌

در هوايش گشته رقصان بنده‌وش‌

شد بنفشه سرنگون از درد او

جامه نيلى كرده است از گرد او

از خمارش لاله دارد داغ دل‌

از غمش او را فروشد پا به گل‌

ياسمين و گل ز مستى جامه چاك‌

گاه مى‌خندند و گاهى دردناك‌

مست و لايعقل فتاده رو به خاك‌

باده مى‌آيد به جاى خون ز تاك‌

ورد و ريحان عاشق رويت به جان‌

سوسن از شوق تو گشته ده زبان‌

هر گياهى كه برآمد از زمين‌

مست عشقش ديدم از عين اليقين‌

جمله حيوان از مى عشق تو مست‌

گشته جوياى تو از بالا و پست‌

بلبل از شوق گل رويت به جان‌

دايما در ناله زار و فغان‌

فاخته كوكو زنان در كوى تو

ناله قمرى ز شوق روى تو

جمله وحش و طير مست جام عشق‌

جان هريك گشته درد آشام عشق‌

گشته انسان مست و بيخود زان شراب‌

ز آتش عشق تو دارد دل كباب‌

انبيا از جام وصلت سرخوشند

اوليا از عشق تو در آتشند

عاشقان از باده عشق تو مست‌

عارفان زين جام گشته نيست هست‌

اهل معنى مست جام وحدتند

اهل صورت درد نوش كثرتند

در شريعت عالمان در گفت‌وگوى‌

در طريقت سالكان در جست‌وجوى‌

در حقيقت جمله را دل سوى تست‌

جان هريك در هواى روى تست‌

حاجيان در كعبه اندر طوف تو

در كليسا راهبان در خوف تو

در مساجد مؤمنان از شوق تو

كافران در بتكده از ذوق تو

در صوامع آتش سوداى تو

در خرابات مغان غوغاى تو