اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ١١٤ - حكايت(زاهدى بودست در ايام پيش )

نفس او پيوسته در رنج و تعب‌

برخلاف طبع بودى در طلب‌

شب نياسودى ز ذكر و طاعتش‌

صرف ورد و فكر روز و ساعتش‌

ترك دنيا گفته بهر آخرت‌

گشته روح محض آن عيسى صفت‌

حاكم آن ملك روزى از قضا

كرد لشكر جمع از بهر غزا

در دل زاهد درآمد خاطرى‌

كز غزا خواهم كه يابم هم‌برى‌

ركن اسلام است با كافر جهاد

هر كه او بيبهره شد غافل فتاد

گر كشم من كافرى را غازيم‌

ور كشندم در شهادت مى‌زيم‌

گفت بل احيا خداى لايزال‌

در حق اين كشتگان بى‌قيل‌وقال‌ ٢٠٤

چون درين معنى نمود او عزم جزم‌

پرتوى افكند بر وى نور عزم‌

گفت اين خاطر اگر شيطانى است‌

بى‌نصيب از رحمت رحمانى است‌

كار شيطان نيست غير از ره زدن‌

كى توان از شر نفس ايمن شدن‌

چون به ظاهر فرق نتوانست كرد

كاين ز شيطانست يا رحمن فرد

گشت مضطر در ميان اين و آن‌

از خدا الهام آمد در زمان‌

خاطر شيطانى است اين خاطرت‌

حق همى داند نهان و ظاهرت‌

گفت مى‌خواهم بدانم تا چرا

نفس شيطانى كند ميل غزا

اين همه محنت چرا بر خود نهد

از چه او خود را به كشتن مى‌دهد

آمد الهامش كه نفس پر دغا

زان همى خواند ترا سوى غزا

تا مگر او در غزا گردد شهيد

زان شهادت شهرتى آيد پديد

هر يكى گويند از خاص و عوام‌

كز غزا كشته شد آن خير الانام‌

و الذين جاهدوا در شأن اوست‌

بود زاهد شد شهيد راه دوست‌ ٢٠٥

هم بماند نام نيكش در جهان‌

هم بيابد از رياضت او امان‌

زين حكايت ماند زاهد در عجب‌

كو وفات خويش خواهد با طرب‌

تا شود مشهور نامش زين سبب‌

بهر شهرت جان دهد اى بو العجب‌

لاتكلنى گفت خير الانبيا

و ابهل با نفس ما را اى خدا ٢٠٦

هر كه مى‌گردد خلاص از نفس شوم‌

هست قدرش برتر از درك فهوم‌

گر بكشتى نفس را رستى ز غم‌

گو نشين فارغ ز لذات و الم‌

هر كه او در دين و مذهب بارياست‌

گر بميرد از خودى نفسش خطاست‌