اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ١٠٧ - حكايت ابراهيم ادهم

مستجاب آمد دعا در حق او

جان او شد واصل ديدار هو

درنگر در غيرت اهل خدا

مى‌كند فرزند در راهش فنا

هر كه زين حالت بماند در عجب‌

او چه داند حال ارباب طلب‌

هر دو ابراهيم فرزندان نثار

كرده‌اند آخر به راه كردگار

تو نه‌اى واقف به حال عاشقان‌

زان عجب مانى ز حال اين و آن‌

گر وصال دوست مى‌خواهى دلا

جان فداكن جان فداكن جان فدا

در محبت گر قدم خواهى نهاد

جان و دل بر ياد جانان ده به باد

من ندارم طاقت درد فراق‌

بهر وصلت جان دهم از اشتياق‌

چون بود در راه جانان جان حجاب‌

چيست فرزند و زن اينجا بازياب‌

مال و ملك و خانه و فرزند و زن‌

در طريق عشق باشد راهزن‌

الحذر زين رهزنان اى راهرو

گر درين ره مى‌روى ايمن مشو

پيش و پس ميكن نظاره در طريق‌

تا بدانى چيست حال آن فريق‌

گر همى خواهى ز هجرانش نجات‌

ترك خود كن تا رهى از ترهات‌

هرچه مشغولت كند از ياد او

كفر راهش‌دان تو ترك آن بگو

وارهان خود را ز پندار خودى‌

جمله اويى چون ز خود بيرون شدى‌

از مقام هستى خود شو برون‌

پس درآور بزم وصل او درون‌

هرچه غير دوست دشمن مى‌شمار

دوست خواهى در رهش جان كن نثار

پرده پندار تو هستى تست‌

از خودى بگذر كه كارت شد درست‌

گر ز قيد خود برون آيى تمام‌

پر ز خود بينى دو عالم و السلام‌

وقت آن آمد كه شبهاى دراز

بر پرم زين آشيان بهر فراز

در هواى وصل پروازى كنم‌

خويش را با يار دمسازى كنم‌

بلبل‌آسا زين قفس پران شوم‌

جسم بگذارم بكلى جان شوم‌

همچو عنقا در عدم مأوا كنم‌

در مقام قاف قربش جا كنم‌

بى‌نشان گردم ز هر نام و نشان‌

ز آفت هستى خود يابم امان‌

از مكان و لامكان بيرون شوم‌

چند و چون بگذارم و بيچون شوم‌

در فضاى آسمان جولان كنم‌

در مقام قاف قربش جا كنم‌

وارهانم خويش را زين ما و من‌

تا نمايد غير من در انجمن‌