اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ١٠٦ - حكايت ابراهيم ادهم

شكر ايزد را كه دادت دين حق‌

ره نمودت مذهب و آيين حق‌[١]

گفت قرآن خوانده‌اى يا نى بگو

گفت آرى كرده‌ام حفظش نكو

گفت چيزى از علوم آموختى‌

از كمال نفس هيچ اندوختى‌

گفت آرى نيستم زو بى‌نصيب‌

شاد شد سلطان ز گفتار عجيب‌

شكر حق گفت و بسى بنواختش‌

جان غم پرورده بيغم ساختش‌

خواست آن سلطان رود از پيششان‌

وارهاند جان خود از پيش‌شان‌

آن پسر بگرفت دامان پدر

من ندارم گفت دست از تو دگر

مادرش آمد بزارى و فغان‌

كرد سلطان سر به سوى آسمان‌

كرد اغثنى يا الهى او ز جان‌

شد دعايش مستجاب اندر زمان‌

شاهزاده در كنار شه فتاد

آه سردى بر كشيد و جان بداد

آن پسر چون جان به حق تسليم كرد

گشت عالم تيره زان اندوه درد

آن مريدان با دل اندوهگين‌

جمله گفتند اين چه بود اى شاه دين‌

كشف گردان سر اين حالت شها

حكمت اين را مكن پنهان ز ما

شاه گفتا چون مر او را در كنار

تنگ بگرفتم چو يار غمگسار

مهر او جنبيد در جان و دلم‌

حب او بسرشت در آب و گلم‌

از خدا آمد ندا در جان ما

در محبت مى‌روى راه جفا

مى‌كنى دعوى كه بر ما عاشقى‌

در طريق عشق‌ورزى صادقى‌

غير ما را دوست مى‌دارى چرا

در محبت شرك كى باشد روا

يكدل و دو دوستى نبود نكو

عاشق مايى به ترك غير كو

مى‌نمايى منع ياران از نظر

خود تماشا مى‌كنى روى پسر

چون شنيدم اين ندا از حضرتش‌

در مناجات آمدم از غيرتش‌

كاى خداوند سبب ساز كريم‌

صاحب الطاف و احسان عميم‌

كاين دلم را دوستى اين پسر

باز مى‌دارد ز تو اى دادگر

پيش از آن كز عشق مى‌يابم نجات‌

روى آرم باز سوى ترهات‌

جان من بستان به حق دوستى‌

يا ستان جانش به من گر دوستى‌