اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ١٠٣ - حكايت ابراهيم ادهم

شايد ايشان را خبر باشد از او

حال او ز ايشان كنم من جست‌وجو

رفت پيش صوفيان آن رشك خور

جست ز ابراهيم ادهم او خبر

صوفيان گفتند شيخ ماست او

گر نشان جويى از او از ما بجو

گفت با ايشان كه اين دم او كجاست‌

حال آن سلطان دين گوييد راست‌

گفتش اين دم او به صحرا شد روان‌

تا بيارد هيزم و بفروشد آن‌

بهر درويشان خرد او نان چاشت‌

اين رياضت را خدا بر وى گماشت‌

زين سخن شهزاده را جوشيد خون‌

با دل پر خون به صحرا شد درون‌

نى مجال آنكه گويد حال خويش‌

نه دلى كآرد قرار و صبر پيش‌

گر همى خواهى كه بينى حال ما

حال آن سرگشته بين در صد بلا

تو چه دانى حال زار عاشقان‌

واى بر جانى كه نبود عاشق آن‌

مى‌ببايد ذوق عشقش را مذاق‌

چون مذاقت نيست رو هذا فراق‌

سوى صحرا رفت آن شهزاده زود

ديد او از دور شكل بى‌نمود

نزد او رفت و نظر بر وى گماشت‌

ديد پيرى هيزمى بر پشت داشت‌

سوى شهر آهسته مى‌آمد به راه‌

مى‌نكرد او هيچ جز در ره نگاه‌

گريه بر شهزاده افتاد آن زمان‌

ليك كرد او گريه را در دم نهان‌

در پى آن پير آمد سوى شهر

با دل پر خون و جان پر ز قهر

چون به بازار آمد آن پير صفا

پادشاه ملك تمكين و فنا

بانگ زد من يشترى حطبا بطيب‌

زان ميانه نانوايى بس لبيب‌ ٢٠١

هيزم او را خريد و نان بداد

پيش اصحاب خود آن نانها نهاد

در نماز استاد آن سلطان دين‌

نان همى خوردند اصحاب گزين‌

چونكه سلطان گشت فارغ از نماز

گفت با اصحاب خود آن بحر راز

ديده را از امردان و از زنان‌

هان نگهداريد در فاش و نهان‌

زانكه هر آفت كه بر دل مى‌رسد

چون ببينى اكثر از ديده بود

خاصه اين ساعت كز اطراف جهان‌

آمدند از بهر حج صد كاروان‌

چون زليخا دلبران بيشمار

همچو يوسف خوبرويان صد هزار

ديده بردوزيد هان اى سالكان‌

تا نيفتيد از نظر در صد زيان‌

سالكان را هرچه از حق مانعست‌

در حقيقت دان كه كفر شايعست‌