نهادگرائى و جهاد سازندگى - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ١٣٨ - ٢- بستر اقتصادى- اجتماعى تشكيل جهاد از ديدگاه اقتصاد توسعه
٤- مرحله بلوغ:
طى اين مرحله، توليدات متنوع مىشود و صنعت در بخشهاى جديد توسعه مىيابد و تكنيكهاى جديد اقتصادىتر و موثرترى ابداع مىشود.
٥- مرحله مصرف تودهوار:
اين مرحله با بالا رفتن سطح زندگى در كل جامعه و نيز افزايش شمار كارمندان و كارگران و افزايش سرمايهگذاريها در زمينه تأمين اجتماعى و بهداشت، مشخص مىشود.
مدلى كه روستو ارائه مىدهد براساس تجربه انقلاب صنعتى بريتانيا است. وى در كتاب خود مدعى مىشود كه تمام جوامع از مراحل پنجگانه توسعه كه اشاره كرديم مىگذرند.[١] از نظر روستو جوامع جهان سوم در آن زمان، در مرحله قبل از خيز اقتصادى قرار دارند و بايد با تأسى از بريتانيا براى رسيدن به مرحله خيز اقتصادى تلاش كنند. از نظر وى نيل به يك جامعه صنعتى پايدار، نيازمند ايجاد تغيير اساسى در سه بخش غيرصنعتى است:
١- تراكم و بكارگيرى سرمايه اجتماعى بويژه در بخش حمل و نقل. اين امر نه تنها باعث ايجاد يك بازار اقتصاد ملى مىشود و امكان بهرهبردارى بهتر از منابع طبيعى را فراهم مىكند، بلكه موجب مىگردد تا دولت ملى به طور موثرترى حكومت كند.
٢- تحول تكنولوژيكى در بخش كشاورزى. از آنجا كه فرايند فعاليتها در دوران قبل از خيز، باعث رشد جمعيت و رشد بىرويه جمعيت شهرى مىگردد، افزايش توليد در بخش كشاورزى براى جلوگيرى از توقف روند صنعتى شدن، ضرورى است.
٣- بسط و گسترش واردات و در صورت امكان واردات سرمايه از طريق توليد موثرتر و فروش منابع طبيعى. اين دسترسى فزاينده به ارز خارجى (سرمايه) موجب مىشود تا كشورهاى كمتر توسعه يافته بتوانند عرضه تجهيزات و مواد خام صنعتى را افزايش دهند. حال آنكه با درآمد واقعى خودشان قادر به انجام اين كار نبودند.[٢] وى معتقد است توسعه فنى به نوبه خود احتياج به تغييراتى در ابعاد غير اقتصادى
[١] - ازكيا، مصطفى، جامعه شناسى توسعه نيافتگى روستايى ايران، ص ٤١.
[٢] - منبع پيشين، ص ٣١٤.