نهادگرائى و جهاد سازندگى
(١)
مقدمه
١ ص
(٢)
نگرشى اجمالى به موضوع نهادگرائى
٢ ص
(٣)
ضرورت انجام پژوهش
٣ ص
(٤)
اهداف پژوهش
٤ ص
(٥)
سابقه تحقيقات و مطالعات انجام گرفته
٥ ص
(٦)
معرفى اجمالى متدولوژى پژوهش
٦ ص
(٧)
ساختار كلى كتاب
٩ ص
(٨)
مقدمه
١٣ ص
(٩)
واژه شناسى، مفاهيم و تعاريف نهاد
١٤ ص
(١٠)
1- واژه شناسى نهاد
١٤ ص
(١١)
2- مفاهيم نهاد
٢٣ ص
(١٢)
3- تعاريف نهاد
٢٩ ص
(١٣)
3- 1- 1- حوزه اصالت واقعيت اجتماعى
٢٩ ص
(١٤)
3- 1- 2- حوزه اصالت تعريف اجتماعى
٣٤ ص
(١٥)
3- 1- 3- حوزه اصالت رفتار اجتماعى
٣٧ ص
(١٦)
3- 1- 4- نهاد در ديدگاه روانشناسان
٤٠ ص
(١٧)
3- 1- 5- نهاد در ديدگاه مردم شناسان
٤٠ ص
(١٨)
3- 1- 6- نهاد در ديدگاه نظريه پردازان علم حقوق
٤١ ص
(١٩)
3- 1- 7- نهاد در ديدگاه نظريه پردازان علوم سياسى
٤٣ ص
(٢٠)
3- 1- 8- تعاريف نهاد از ديدگاه دانشمندان مديريت و سازمان
٥٠ ص
(٢١)
3- 1- 9- تعاريف نهاد با توجه به ويژگيهاى اصلى و مفاهيم جامعه شناسانه ديگر
٦٦ ص
(٢٢)
4- نتيجه گيرى
٦٩ ص
(٢٣)
تئورى نهادى و فرآيند تحول آن
٧٧ ص
(٢٤)
1- نهادگرايان اوليه
٨٠ ص
(٢٥)
2- نهادگرايان در نيمه دوم قرن بيستم
٨٣ ص
(٢٦)
3- نهادگرايان جديد
٨٤ ص
(٢٧)
ضميمه
٨٧ ص
(٢٨)
جايگاه و ضرورت اقتصادى- اجتماعى تشكيل جهاد سازندگى از ديدگاه اقتصاد و توسعه اقتصادى
٩٣ ص
(٢٩)
1- بستر تاريخى اقتصاد ايران (با تكيه بر اقتصاد كشاورزى و روستايى)
٩٣ ص
(٣٠)
2- بستر اقتصادى- اجتماعى تشكيل جهاد از ديدگاه اقتصاد توسعه
١٠٣ ص
(٣١)
3- عوامل ضرورى وحتمى اجتماعى- اقتصادى تشكيل جهادسازندگى از ديدگاه اقتصاد توسعه
١٤٢ ص
(٣٢)
4- جايگاه بالقوه جهادسازندگى قبل از تأسيس آن با نگاهى به ضرورتهاى اجتناب ناپذير توسعه اقتصادى
١٤٨ ص
(٣٣)
5- جايگاه بالقوه جهاد قبل از تأسيس آن با نگاهى به توسعه اقتصاد عشايرى
١٥٨ ص
(٣٤)
6- جايگاه جهاد درنظام برنامه ريزى كشور بانگاهى به ضرورتهاى توسعه اقتصادى
١٧٠ ص
(٣٥)
تاريخچه تحولات جهادسازندگى
١٨٤ ص
(٣٦)
مقدمه
١٨٤ ص
(٣٧)
1- تاريخچه تحولات وظايف و تشكيلات وزارت جهادسازندگى
١٨٥ ص
(٣٨)
1- 3- 1- دوره اول
١٨٨ ص
(٣٩)
1- 3- 2- دوره دوم (از تصويب طرح اساسنامه جهادسازندگى از 27/ 07/ 1358 تا سال 1362)
١٩١ ص
(٤٠)
1- 3- 3- دوره سوم
١٩٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

نهادگرائى و جهاد سازندگى - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ١٧٦ - ٦- جايگاه جهاد درنظام برنامه ريزى كشور بانگاهى به ضرورتهاى توسعه اقتصادى

ثانياً به رغم شور انقلابى جوانان متعهد در برطرف كردن عدم تعادلهاى توسعه در محيطهاى روستايى، شاهد غلبه تفكر بخشى بربرنامه‌ريزى منطقه‌اى در نظامى هستيم كه ديدگاه علم اقتصاد توسعه، لازمه توسعه و رشد اقتصادى كشور را برنامه‌ريزى مركب بخشى، منطقه‌اى مى‌بيند. با اختصاص وظايف بخشى به وزارت جهادسازندگى، در كنار وظايف عمران منطقه‌اى روستايى، در صورتى كه ديگر شرايط اجازه دهد مى‌توان با بهره‌گيرى از اين دو بال برنامه‌ريزى، كمك مهمى در امر توسعه بخشى- منطقه‌اى روستا و توليد ملى و منطقه‌اى كرد.

اكنون به بررسى جايگاه جهاد در برنامه‌ريزى منطقه‌اى مى‌پردازيم.

٦- ٢- تاريخچه‌اى مختصر از تفكر ناحيه‌اى تا طرح ملى- منطقه‌اى‌

برنامه‌هاى عمرانى به تبع خاستگاه غربى و نظام اجرايى كشور كه آن هم مأخوذ از الگوى غربى بود، از ابتدا ماهيت غالب بخشى داشت.

١- تفكر ناحيه‌اى در برنامه‌هاى عمرانى‌[١] طرح ايجاد يك شركت عمرانى براى تأمين آب دشت مغان از رودخانه ارس با هدف كشاورزى و اسكان ايلات و تبديل اقتصاد دامپرورى متحرك عشايرى به اقتصاد مختلط كشاورزى- دامدارى در اولين برنامه عمرانى كشور (٣٤- ١٣٢٧)، اولين نشانه از تفكر ناحيه‌اى در برنامه‌ريزى كشور در بخش كشاورزى بود.

اين تفكر در برنامه عمرانى دوم (٤١- ١٣٣٤) بصورت طرح سرمايه گذارى‌هاى وسيع در خوزستان براى احداث سد ذخيره‌اى، نيروگاه، شبكه توزيع نيرو، ايجاد مزارع نيشكر و نيز انجام مطالعاتى در سيستان و بلوچستان (١٣٣٦) عنوان شد.

در آغاز برنامه سوم (٤٦- ١٣٤١) با توجه به زلزله دشت قزوين، تهيه برنامه عمرانى براى اين دشت و نيز طرح استفاده از آبهاى تحت‌الارضى، اعمال روشهاى نوين كشاورزى و ايجاد صنايع وابسته به كشاورزى، بعلاوه برنامه‌هاى عمرانى مناطق خوزستان، جيرفت (١٣٤٤)، كهكيلويه (١٣٤٥) و گرگان (١٣٤٥) و تشكيل سازمانهاى عمران ناحيه‌اى، نقطه عطفى در تشديد اين تفكر بود.


[١] - به برنامه‌هاى عمرانى اجرا شده در رژيم گذشته، سازمان برنامه و بودجه مراجعه شود.