بالاخره در سال ١٣٢٠، اداره كل كشاورزى كه بصورت مستقل اداره مى‌شد به وزارتخانه تبديل شد و از آن تاريخ تا سال ١٣٤٦ با تغييراتى كه در ابعاد و نوع وظايف دولت در بخش كشاورزى پديد آمده بود، كليه وظايف دولت در امر كشاورزى در قالب چهار وزارتخانه به نامهاى وزارت اصلاحات ارضى و تعاون روستائى، وزارت توليدات كشاورزى و مواد مصرفى، وزارت كشاورزى و بالاخره وزارت منابع طبيعى سازماندهى گرديد و تا سال ١٣٥٠ اين چهار وزارتخانه همچنان به فعاليت خود ادامه دادند و در اين سال، وزارت منابع طبيعى منحل گرديد و وظايف آن به وزارت كشاورزى محول شد. ضمناً در همين سال، وزارت اصلاحات ارضى منحل و وزارتخانه جديدى تحت عنوان" وزارت تعاون و امور روستاها تشكيل گرديد كه در نهايت در سال ١٣٥٦ وزارت كشاورزى و منابع طبيعى و وزارت تعاون و امور روستاها در يكديگر ادغام شدند و وزارتخانه‌اى تحت عنوان" وزارت كشاورزى و عمران روستايى" ايجاد گرديد.»[١] مطابق ماده ٩ قانون مزبور از جمله وظايف وزارت كشاورزى و عمران روستايى موارد ذيل بودند:

١- بررسى و تدوين برنامه‌هاى كشاورزى و عمران روستايى منطقه هماهنگ با ساير برنامه‌هاى استان و در قالب سياستهاى اقتصادى و برنامه‌هاى عمرانى كشور.

٢- اجراى قوانين و مقررات مربوط به حاكميت و تصدى آب كشاورزى از محل تخصيص آب براى كشاورزى تا مزرعه و ايجاد شبكه آبيارى و زه‌كشى.

٣- اجراى قوانين مربوط به حاكميت و تصدى آب و خاك و اراضى مزروعى و باير خارج از شهر و اراضى جنگلى و اراضى مستحدثه ساحلى و جنگلها و مراتع و ....

٤- تشويق و تجهيز بخش خصوصى و تأمين مشاركت مردم در اجراى برنامه‌هاى كشاورزى.

٥- ايجاد و توسعه راههاى فرعى از مراكز دهستان و روستا و تحويل راههاى روستايى به ادارات راه و ترابرى جهت نگهدارى.

[١] - رجوع كنيد به: سازمان امور ادارى و استخدامى كشور، شناخت ويژگيهاى بخش كشاورزى و تعيين مبانى و اصول حاكم بر سازماندهى آن( تهران، سازمان امور ادارى كشور، مركز مطالعات و پژوهشهاى ادارى، ١٣٦٥) ص ٨٩- ٣٨.