نهادگرائى و جهاد سازندگى
(١)
مقدمه
١ ص
(٢)
نگرشى اجمالى به موضوع نهادگرائى
٢ ص
(٣)
ضرورت انجام پژوهش
٣ ص
(٤)
اهداف پژوهش
٤ ص
(٥)
سابقه تحقيقات و مطالعات انجام گرفته
٥ ص
(٦)
معرفى اجمالى متدولوژى پژوهش
٦ ص
(٧)
ساختار كلى كتاب
٩ ص
(٨)
مقدمه
١٣ ص
(٩)
واژه شناسى، مفاهيم و تعاريف نهاد
١٤ ص
(١٠)
1- واژه شناسى نهاد
١٤ ص
(١١)
2- مفاهيم نهاد
٢٣ ص
(١٢)
3- تعاريف نهاد
٢٩ ص
(١٣)
3- 1- 1- حوزه اصالت واقعيت اجتماعى
٢٩ ص
(١٤)
3- 1- 2- حوزه اصالت تعريف اجتماعى
٣٤ ص
(١٥)
3- 1- 3- حوزه اصالت رفتار اجتماعى
٣٧ ص
(١٦)
3- 1- 4- نهاد در ديدگاه روانشناسان
٤٠ ص
(١٧)
3- 1- 5- نهاد در ديدگاه مردم شناسان
٤٠ ص
(١٨)
3- 1- 6- نهاد در ديدگاه نظريه پردازان علم حقوق
٤١ ص
(١٩)
3- 1- 7- نهاد در ديدگاه نظريه پردازان علوم سياسى
٤٣ ص
(٢٠)
3- 1- 8- تعاريف نهاد از ديدگاه دانشمندان مديريت و سازمان
٥٠ ص
(٢١)
3- 1- 9- تعاريف نهاد با توجه به ويژگيهاى اصلى و مفاهيم جامعه شناسانه ديگر
٦٦ ص
(٢٢)
4- نتيجه گيرى
٦٩ ص
(٢٣)
تئورى نهادى و فرآيند تحول آن
٧٧ ص
(٢٤)
1- نهادگرايان اوليه
٨٠ ص
(٢٥)
2- نهادگرايان در نيمه دوم قرن بيستم
٨٣ ص
(٢٦)
3- نهادگرايان جديد
٨٤ ص
(٢٧)
ضميمه
٨٧ ص
(٢٨)
جايگاه و ضرورت اقتصادى- اجتماعى تشكيل جهاد سازندگى از ديدگاه اقتصاد و توسعه اقتصادى
٩٣ ص
(٢٩)
1- بستر تاريخى اقتصاد ايران (با تكيه بر اقتصاد كشاورزى و روستايى)
٩٣ ص
(٣٠)
2- بستر اقتصادى- اجتماعى تشكيل جهاد از ديدگاه اقتصاد توسعه
١٠٣ ص
(٣١)
3- عوامل ضرورى وحتمى اجتماعى- اقتصادى تشكيل جهادسازندگى از ديدگاه اقتصاد توسعه
١٤٢ ص
(٣٢)
4- جايگاه بالقوه جهادسازندگى قبل از تأسيس آن با نگاهى به ضرورتهاى اجتناب ناپذير توسعه اقتصادى
١٤٨ ص
(٣٣)
5- جايگاه بالقوه جهاد قبل از تأسيس آن با نگاهى به توسعه اقتصاد عشايرى
١٥٨ ص
(٣٤)
6- جايگاه جهاد درنظام برنامه ريزى كشور بانگاهى به ضرورتهاى توسعه اقتصادى
١٧٠ ص
(٣٥)
تاريخچه تحولات جهادسازندگى
١٨٤ ص
(٣٦)
مقدمه
١٨٤ ص
(٣٧)
1- تاريخچه تحولات وظايف و تشكيلات وزارت جهادسازندگى
١٨٥ ص
(٣٨)
1- 3- 1- دوره اول
١٨٨ ص
(٣٩)
1- 3- 2- دوره دوم (از تصويب طرح اساسنامه جهادسازندگى از 27/ 07/ 1358 تا سال 1362)
١٩١ ص
(٤٠)
1- 3- 3- دوره سوم
١٩٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

نهادگرائى و جهاد سازندگى - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ١١٠ - ٢- بستر اقتصادى- اجتماعى تشكيل جهاد از ديدگاه اقتصاد توسعه

سنى مردان ٧/ ٢١ و زنان ٣/ ٢١ و ميانه سنى مردان ٣/ ١٦ و زنان ٢/ ١٦ سال است كه در مقايسه با ميانه و ميانگين سنى كل كشور كمتر است.

جوانى جمعيت بر مشكلات اجتماعى و اقتصادى مناطق روستايى مى‌افزايد، زيرا اين افراد پس از رسيدن به سن ٦ سالگى جزو افراد لازم‌التعليم قرار مى‌گيرند و بعد از ١٥ سالگى به صورت نيروى كار وارد بازار كار مى‌گردند. بنابراين بر تقاضاى مدارس، معلم و ساير امور آموزشى مى‌افزايند و سپس طالب فرصتهاى شغلى خواهند بود. در حال حاضر نيز جوانى جمعيت مشكلات عديده‌اى بدنبال دارد زيرا بر ابعاد خانوار مى‌افزايد و موجب افزايش بار تكفل و بار معيشت مى‌گردد، به طورى كه هر انسان در سنين فعاليت و يا هر انسان شاغل بايد عهده‌دار تأمين زندگى افراد بيشترى شود (جدول ٢).

مطالعه سهم جمعيت در سنين مختلف نشان مى‌دهد كه سالهاى ١٣٦٥- ١٣٤٥ جمعيت فعال (٦٥- ١٥ ساله)، همواره حدود ٤٨% كل جمعيت را شامل شده است و ضمناً سالمندان (٦٥ ساله و بيشتر) در اين مدت سهم كوچكى از جمعيت را دارا بوده‌اند. بنظر مى‌رسد با توجه به حجم زياد جمعيت زير ١٥ سال، مناطق روستايى جز با صدور جمعيت در سنين فعاليت نمى‌توانسته‌اند سهم اين گروه را طى سالها ثابت نگاه دارند.

٢- ١- ٣- وضعيت جمعيت و توزيع جمعيتى آباديها

جمعيت روستايى ايران، اندكى بيش از ٢٣ ميليون نفر و حدود ٤٢% از جمعيت كشور است. اين جمعيت بسيار جوان و نزديك به نيمى از آن (٥/ ٤٨%) داراى سنين كمتر از ١٥ سال است. ميانگين سنى جمعيت در روستاها، حدود ٢١ سال و ميانه سنى ١٦ سال است. جوانى جمعيت روستايى موجب گستردگى ابعاد خانوار و بالا بودن بار تكفل و معيشت در روستاها شده و تقاضا براى خدمات و فرصتهاى شغلى را افزايش روزافزونى داده است. (جدول ٢).