نهادگرائى و جهاد سازندگى - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ١٦٤ - ٥- جايگاه بالقوه جهاد قبل از تأسيس آن با نگاهى به توسعه اقتصاد عشايرى
نرخ بيكارى عمومى معادل ٩/ ٠ درصد و نسبت زنان خانهدار حدود ٣٨ درصد است كه هر دو شاخص مذكور از شاخصهاى مشابه در جامعه روستايى و شهرى است. (نرخ بيكارى در جامعه روستايى ٣/ ٤% و شهرى ١/ ٥% مىباشد.»[١] ٥- ١- ٢- زراعت و باغدارى
«اراضى زير كشت محصولات خانوارهاى بهرهبردار جامعه عشايرى جمعاً ٢٧٨٠٧١ هكتار بوده است كه از اين مقدار ١٨/ ٢٧% آبى و ٨٢/ ٧٢% ديم بوده است. اراضى زيركشت محصولات آبى در مناطق استقرار ييلاقى ٥/ ٤٦ درصد و ديم ٥/ ٥٣% بوده است و محصولات زير كشت در مناطق استقرار قشلاقى شامل ٣/ ٣٩% آبى و ٧/ ٦٠% ديم مىشود.
اراضى باغ و قلمستان جامعه عشايرى كشور جمعاً ١٥٦٩٩ هكتار بوده است كه ٦/ ٥٤% در مناطق استقرار ييلاقى و ٥/ ٤٥% در مناطق استقرار قشلاقى قرار داشته است.
از كل اراضى باغ و قلمستان ٨٥% مربوط به باغ و قلمستان آبى و ١٥% مربوط به باغ و قلمستان ديم بوده است.
متوسط سهم هر خانوار عشايرى از كل اراضى كشاورزى در اختيار جامعه عشايرى، ٤/ ٢ هكتار بوده است. در حالى كه اين متوسط اراضى در كل كشور ٨/ ٥ هكتار بوده است. پس مىتوان ادعا كرد كه جامعه عشايرى از نظر ساختار سازمان اجتماعى و شيوه زندگى با جوامع شهرى و روستايى متفاوتند.»[٢] ٥- ١- ٣- دامدارى
«براساس سرشمارى سال ١٣٦٦، در جامعه عشايرى كوچنده ٩٢٨٢٨٤٦ رأس
[١] - مختصرى از" آمار و اطلاعات جامعه عشاير ايران"، اداره كل طرح و برنامه، واحد آمار و برنامهريزى وزارت جهادسازندگى، ص ١.
[٢] - موقعيت اجتماعى اقتصادى عشاير كوچنده، گزيده مطالبآمارى، شماره ٢٣، سال هشتم، ديماه ١٣٧١، مركز آمار ايران، ص ٢٧.