خلنوبزرگ، قله \ qolle-ye xoleno bozorg\ ، قله‌ای واقع در قسمت انتهایی خط‌الرأس قله‌های کلون‌بستک به پالون‌گردن در نوار مرزی میان شهرستان شمیران و استان البرز.
این قله با بلندی ٣٧٥‘٤ متر از سطح دریا دومین قلۀ بلند پس از دماوند در منطقۀ البرز میانی است و در °٥١ و ´٣ و ´´١٠ طول شرقی، و °٣٦ و ´٣ و ´´٢٥ عرض شمالی جای دارد. خلنوبزرگ از جنوب به قله‌های خلنوکوچک و برج، از شمال غربی به قله‌های اسبی‌چال و هردورود، از شمال شرقی به قله‌های میش‌چال و پالون‌گردن، از شمال به دره‌های سرخرسنگ و وارنگه‌رود، از شرق به برف‌چال خلنو و درۀ بزرگ و اصلی لار، و از غرب به برف‌چال غربی و دریاچۀ خلنو و سپس از طریق درۀ خرس‌چال به درۀ بزرگ و اصلی وارنگه‌رود منتهی می‌گردد.
قلۀ خلنوبزرگ یکی از اهداف بزرگ کوهنوردان برای صعود در ماههای مختلف سال است. این قله به‌سبب ارتفاع زیاد، دارای هوای ناپایدار و غیرقابل پیش‌بینی، و به‌سبب فاصلۀ بسیار آن با مناطق مسکونی، دارای طبیعتی دست‌نخورده است. خلنوبزرگ، بسیار برف‌گیر است و برخی از سرشاخه‌های رودهای ولایت‌رود، وارنگه‌رود، لار، لالون، آبنیک و روته از دامنه‌های آن سرچشمه می‌گیرند. کوهنوردان منطقه‌ای را که خلنوبزرگ در آن واقع است، «سرزمین ٠٠٠‘٤ متریها» می‌خوانند، زیرا در این منطقه حدود ١٤ قله با بلندی بیش از ٠٠٠‘٤متر وجود دارد که هر کدام از آنها دارای ویژگیهای خود است. قلۀ خلنوبزرگ در مرکز «سرزمین ٠٠٠‘٤متریها» جای دارد و برای صعود به آن باید از پیش برنامه‌ریزی کرد.

چندین مسیر برای دست یافتن به قلۀ خلنوبزرگ وجود دارد. نخست می‌توان از طریق درۀ لالون ــ سینه‌کش قلـۀ وزوا و خط‌الرأس بـرج به وزوا ــ و عبور از زیر قلۀ برج و سپس قلۀ خلنوکوچک، به قلۀ خلنوبزرگ صعود کرد. نیز می‌توان از طریق سپیدستون ـ جان‌پناه لجنی ـ خط‌الرأس کلون‌بستک به پالون‌گردن، و با عبور از کوههای سرک‌چال و برج به خلنوکوچک رسید و سپس به قلۀ خلنوبزرگ دست یافت. کوهنوردانی که می‌خواهند از طبیعت زیبای این منطقه بیشتر استفاده کنند، راهی طولانی‌تر را در برنامۀ صعود خود می‌گنجانند که پیمودن آن، دو روز یا بیشتر به درازا می‌کشد. برای نمونه، این دسته از کوهنوردان از طریق درۀ لالان ـ سینه‌کش قلۀ وزوا ـ خط‌الرأس قلۀ برج به وزوا، و با عبور از زیر قلۀ برج و پایین قلۀ خلنو بزرگ و پس از گذر از برف‌چال غربی، به دریاچۀ خلنو رسیده، و در کنار دریاچه اتراق می‌کنند. این مسیر بیشتر در بهار و تابستان مورد استفاده قرار می‌گیرد و در فصل پاییز و زمستان، بسیار خطرناک و برف‌گیر است.

مجید یاسینی