دانشنامه تهران بزرگ - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٣٥٦ - گرده گور، دره
گرده گور، دره
نویسنده (ها) : مجید یاسینی
آخرین بروز رسانی : جمعه ٢٣ خرداد ١٣٩٩
تاریخچه مقالهگردهگور، دره \ darre-ye gorde-gūr \ ، درهای واقع در انتهای درۀ دارآباد، در سمت چپ حدفاصل یال بندالشگاه و یال تنگچال.
جهت درۀ گردهگور شمال غربی به جنوب شرقی، و شیب آن به سمت درۀ دارآباد است. این دره از شمالغربی به گردنۀ پیازچال، و از جنوب به درۀ دارآباد در منطقۀ سریونجه منتهی میشود.
طول مسیر درۀ گردهگور حدود ٣٠٠‘٢ متر، و اختلاف ارتفاع میان دو نقطۀ آغازین و پایانی آن ٧٥٠ متر است. این دره دقیقاً به شکل عدد ٧ است.
درۀ گردهگور سنگی و صخرهای است، و عبور از آن دشوار است. ٣ ویژگی شیب زیاد، قرار گرفتن در ارتفاع، و نیز وجود کوههایی در نقاط آغازین و پایانی دره سبب شده است تا در همۀ فصلهای سال، آب فراوانی در آن، جریان داشته باشد. ورود به این دره از انتهای درۀ دارآباد، و یا از گردنۀ پیازچال امکانپذیر است.
درۀ گردهگور در ابتدا باریک و کمعرض است و سپس فراخ میشود. راهپیمایی در این دره بهسبب قرار گرفتن آن در ارتفاع، و همچنین وجود مناطق سنگی، در زمستان خطرناک است. راهپیمایی در طول این دره در حدود دو ساعت به طول میانجامد و از طریق آن میتوان به قلههایی همچون کلکچال، لزونها، چالاو، چهارپالون، و حتى توچال صعود کرد.
مجید یاسینی