دانشنامه تهران بزرگ - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٥٤١ - بندجویک، دره و تنگه
بندجویک، دره و تنگه
نویسنده (ها) : ناصر پازوکی طرودی
آخرین بروز رسانی : شنبه ١٦ آذر ١٣٩٨
تاریخچه مقالهبندجویک، دره و تنگه \ darre va tange-ye band-jūyak\ ، دره و تنگهای در سمت مشرق باغ و مزرعۀ شکرآب، که در °٥١ و ´٢٥ و ´´٢٠ طول شرقی، و °٣٥ و ´٥٥ و ´´٤٠ عرض شمالی، و در ارتفاع متوسط ٥٨٠‘٢متری از سطح دریا واقع شده است.
این دره یکی از دو شاخۀ اولیه و اصلی رودخانۀ آهار است؛ بدین صورت که این رودخانه در محلی به نام «آبدریون» به دو شاخۀ جنوبی و غربی تقسیم میشود. شاخۀ جنوبی که نزد اهالی، بندجویک نام دارد، آببرفهای دامنۀ شمالی قلۀ توچال را در جهت جنوب به شمال به رودخانۀ آهار منتقل میکند. در سرچشمۀ آب این شاخه از رودخانۀ شکرآب، چشمۀ برفی شکرآب در محلی به نام سراکومک یا هومند سرچشمه قرار دارد.
بند در زبان محلی اهالی آهار مترادف تنگه و دره، و جویک نیز به معنی جویبار کوچک است. در برخی از نوشتهها و نقشهها این اسم را به صورت بُنجویک نیز آوردهاند. بنجویک به معنی زیر جوی کوچک است که منظور از جوی همان آب چشمۀ برفی شکرآب است. این دره یکی از زیباترین درههای منطقۀ شکرآب در تابستان است، اما در زمستان به سبب وجود برف سنگین امکان آمدوشد در آن وجود ندارد.
ناصر پازوکی طرودی