دانشنامه تهران بزرگ - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١١٦٦ - طیب، امام زاده
طیب، امام زاده
نویسنده (ها) : حسن موسوی زاده
آخرین بروز رسانی : جمعه ٦ تیر ١٣٩٩
تاریخچه مقالهطیب، امامزاده \ emām-zāde tayyeb \ ، زیارتگاهی در جنوب آبادی آبنیک، واقع در بخش رودبار قصران.
طیب از فرزندان ابراهیم بن علی بن موسی الرضا (ع) بود و براساس کتاب کنز الانساب، هنگامی که همراه پدر و برادرش، موسى، از بغداد راهی رودبار قصران بود، در آبادی آبنیک به شهادت رسید و در همانجا مدفون گردید (ص ٩٩).
بقعۀ امامزاده طیب دارای بنایی کوچک و ساده است. این بنا بهسبب شدت سرمای هوای منطقه در زمستانها، بسیار آسیب دیده است (سروقدی، ١٦٣).
این بقعه مشتمل بر دو بخش است: بخش نخست که همان بقعۀ اصلی است، از داخل هشتضلعی، و از خارج مربعشکل است. سقف امامزاده دارای گنبدی دوطبقه و فاقد هرگونه تزیینات است. بخش دوم امامزاده، اتاق مستطیلشکلی است که در جهت شرقی ـ غربی و متصل به بنای اصلی ساخته شده است ودرِ ورودی آن در سمت شرق بنا قرار دارد.
نام این امامزاده در تابلویی که ادارۀ اوقاف در کنار آن نصب کرده، امامزاده طیب بن طاهر آمده است.

براساس شجرهنامهای که اهالی آبنیک در دست دارند، نام این امامزاده، طیب بن ابراهیم بن علی بن موسی الرضا (ع) آمده است. برخی قدمت بنای اولیۀ این امامزاده را متعلق به سدههای ٧ و ٨ ق دانستهاند. این بقعه در مهرماه ١٣٨٢ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است (پازوکی، ١ / ٣٦٢-٣٦٣).
مآخذ
پازوکی طرودی، ناصر، آثار تاریخی شمیران، تهران، ١٣٨٢ ش؛ سروقدی، محمدجعفر، بقاع متبرکۀ استان تهران، تهران، ١٣٨٤ ش؛ کنـزالانساب، بمبئـی، ١٣٠٢ ق.
حسن موسوی زاده