دانشنامه تهران بزرگ - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٤٥٥ - لواسانی، شکرالله
لواسانی، شکرالله
نویسنده (ها) : مینا احمدیان
آخرین بروز رسانی : شنبه ٢٤ خرداد ١٣٩٩
تاریخچه مقالهلواسانی \ lavāsānī \ ، شکرالله (د ١٣١٩ ق / ١٩٠٢ م)، ملا شکرالله لواسانی، فقیه و مجتهد عصر ناصری.
او فرزند ملا لطفالله سینکی بود و در سینک لواسان متولد شد (معصومعلیشاه، ٣ / ٦٣٩). پس از طی دوران کودکی، برای تحصیل به اصفهان رفت و نزد میرزا محمد علی قائنی ریاضیات فرا گرفت و در محضر میرسید حسن مدرس اصفهانی، فقه و اصول آموخت. سپس به تهران بازگشت و به قصد ادامۀ تحصیل به نجف رفت و در محضر شیخ مرتضى انصاری و دیگر بزرگان حوزۀ نجف شاگردی کرد (اعتمادالسلطنه، ١ / ٢٥٠؛ شریف، ٢٠٧). وی پس از چندین سال اقامت در نجف، به تهران بازگشت و عهدهدار امور شرعی، تألیف و تدریس شد. او در آن دوره در زمرۀ علمای صاحبنام تهران به شمار میرفت (معصومعلیشاه، همانجا).
ملا شکرالله ظاهراً با صوفیه میانۀ خوبی داشته، به طوری که چندی مهمان معصومعلیشاه در خانقاه معصومیه بوده است (همو، ٣ / ٦٣٣). معصومعلیشاه نیز او را در سینک درحالیکه عمرش متجاوز از ٧٠ سال بوده، ملاقات کرده است (٣ / ٦٣٩).
لواسانی در ١٤ شوال ١٣١٩ ق / ٢٤ ژانویۀ ١٩٠٢ م در تهران درگذشت (همانجا) و در جوار امامزاده حمزه در آستانۀ حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) دفن شد (شریف، ٢٠٩).
از آثار او ست: فضائل السادات، در اخبار؛ و منتخب الختوم، در ادعیه که نخستین بار در زمان حیات مؤلف به چاپ رسیده است (اعتمادالسلطنه، همانجا).
مآخذ
اعتمادالسلطنه، محمدحسن، المآثر و الآثار، به کوشش ایرج افشار، تهران، ١٣٨٠ ش؛ شریف رازی، محمد، اختران فروزان ری و طهران، قم، مکتبة الزهراء؛ معصومعلیشاه، محمدمعصوم، طرائق الحقائق، تهران، ١٣٤٥ ش.
مینا احمدیان