دانشنامه تهران بزرگ - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٢٧٨ - آبخوره، دره
آبخوره، دره
نویسنده (ها) : مجید یاسینی
آخرین بروز رسانی : پنج شنبه ١٤ آذر ١٣٩٨
تاریخچه مقالهآبخوره، دره \ darre-ye āb-xore\ ، درهای کوچک در پـایینترین و انتهاییترین قسمت از خط الرأس قلۀ هلیسون و تلهرز. جهت این دره از شرق به غرب است و از شمال به منطقۀ چال استلک، و از جنوب به مناطق مسکونی ده سوهانک و شادآباد ختم میگردد.
طول مسیر دره چندان زیاد نیست و حداکثر به ٨٠٠ متر میرسد و اختلاف ارتفاع دو نقطۀ شروع و پایانی این دره ٢٠٠ متر است. از ویژگیهای این دره میتوان به فاصلۀ عرضی میان یـال سمت چپ و راست آن اشـاره کرد که بسیار از یکدیگر دور هستند و ارتفاع آنها به حد قابل توجهی کوتاه است. راه ورود به این منطقه از طریق جادۀ آسفالتۀ شمال شرقی سوهانک امکانپذیر است. راهپیمایی و پیمایش در این دره بسیار آسان است و میتوان با عبور از این دره از گردنۀ لشکرک (قوچک) عبور کرد و خود را به زردبند رساند. زمان پیمایش در این دره میان نیم تا سه ربع ساعت متغیر است.
مجید یاسینی