دانشنامه تهران بزرگ - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٩٩٢ - سرلیز، آبشار
سرلیز، آبشار
نویسنده (ها) : ناصر پازوکی طرودی
آخرین بروز رسانی : پنج شنبه ٥ تیر ١٣٩٩
تاریخچه مقالهسرلیز، آبشار \ āb-šār-e sar-līz \ ، آبشاری در حوالی روستای کمرد.
در فاصلۀ ٨٠٠‘١متری سمت غرب روستای کمرد و در محلی به نام درهمحله یا تنگهمحله که به گفتۀ اهالی، محل اصلی و کهن روستای کمرد در آنجا واقع بود، صخرۀ بلندی حدود ٣٠ متر وجود دارد که آب باران و برفهای دامنۀ شرقی آراکو از آن فرو میریزد. این آب به سمت جنوب در درۀ غربی محلۀ باغک و شهرک شمسآباد جاری میشود و از شرق تپۀ سیف میگذرد و در مجاورت جادۀ اصلی به رودخانۀ فصلی کمرد میپیوندد. اهالی محل این صخرۀ بلند و آبی را که از روزهای پایانی اسفند تا میانههای اردیبهشت ماه و در مواقع بارندگیهای شدید و رگباری از آن فرو میریزد، آبشار سرلیز مینامند.
این آبشار در مواقعی که جریان دارد، بسیار زیبا و جذاب است و جمعیت بسیاری را به خود میکشاند، اما در بیشتر ماههای سال خشک است. در فاصلۀ ١٥٠ متری آبشار سرلیز، سنگ بلند و باریکی به پهنای یک متر و به بلندی حدود ٥ متر وجود دارد که اهالی، آنرا «قلمشمشیر» یا «قلمشمسی» مینامند و حکایتهایی دربارۀ گنج نهفته در زیر آن بر زبان میرانند، که توهمی بیش نیست، زیرا این سنگ کاملاً طبیعی است و انسان در شکلگیری آن نقشی نداشته است.
ناصر پازوکی طرودی