دانشنامه تهران بزرگ - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٣٢٦ - آدینه، بند
آدینه، بند
نویسنده (ها) : سیما صفری
آخرین بروز رسانی : پنج شنبه ١٤ آذر ١٣٩٨
تاریخچه مقالهآدینه، بند \ band-e ādīne\ ، صخرهای بلند در منطقۀ هزاردرۀ لواسان و در نزدیکی روستای سیدپیاز. در گویش اهالی لواسان بـه مکانهای سخت سنگی و صخرهای در میانۀ درهها و کوهها «بند» گفته میشود و بند آدینه نام صخرهای است بـه ارتفاع حدود ١٠ متر و طول ٣٠ متر به شکل یک دیوارۀ سنگی صاف و مستقیم که در زمانهای گذشته جایی مناسب برای اتراق موقت و یا اقامت طولانی عشایر بوده است؛ زیرا این صخره بهعنوان مانعی در برابر بادهای شدید نقش پناهگاه را ایفا میکرد و افزون بر آن چشماندازی زیبا از لواسان داشت.
دربارۀ سبب نامگذاری این مکان گفته میشود که گروهی از عشایر ایل هداوند که یکی از افراد ریشسفیدشان شخصی به نام آدینه بود، همهساله به منطقۀ لار و لواسان کوچ میکردند و در پای این بند (سنگ بزرگ) چادر میزدند. اقامتهای فصلی و کوچهای سالانۀ آنها طولانی بود و برای چرای دامهای خود از مراتع منطقه استفاده میکردند؛ از همین رو، بهتدریج این محل به نام بند آدینه شهرت یافت. بند آدینه در حال حاضر در محدودۀ زمینهای سد لتیان قرارگرفته است.
سیما صفری