دانشنامه تهران بزرگ - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٢٩٢ - آبک، قنات
آبک، قنات
نویسنده (ها) : شیوا جعفری
آخرین بروز رسانی : پنج شنبه ١٤ آذر ١٣٩٨
تاریخچه مقالهآبک، قنات \ qanāt-e ābak\ ، قناتی به طول ١٠٠ متر، واقع در درۀ شرقی امامزاده قاسم در محلۀ آبک. امروزه نیز این قنات در این دره در محلی معروف به پشت سنگ دوقلو فعال است و از آب آن برای مصارف کشاورزی استفاده میشود (مالکی، ١٥٣).
درگذشتۀ نهچندان دور آب این قنات به درون دو استخر کوچک که برای آبتنی در نزدیک مظهر آن ساخته شده بود، میریخت. اهالی آب این قنات را برای معالجۀ بیماریهای پوستی، مثل گال مؤثر میدانستند. این دو استخر که یکی از آنها به زنان، و دیگری به مردان اختصاص داشت، با دیواری از هم جدا میشد. استخر زنانه در پشت دیوار قرار داشت. امروزه از این دو استخر چیزی باقی نمانده است. همچنین یک قهوهخانه در زیر سایۀ درختان در کنار این دو استخر وجود داشت که اهالی روستا و مسافران در آنجا پذیرایی میشدند (ستوده، ١/ ٤٤، ٤٥، ٤٩؛ لطفی، ٥٤، ٥٨).
مآخذ
ستوده، منوچهر، جغرافیای تاریخی شمیران، تهران، ١٣٧١ ش؛ لطفی، سهند، امامزاده قاسم، تهران، ١٣٨٦ ش؛ مالکی، احمد و احمد خورسندی آقایی، قنات در ایران، مطالعۀ موردی قنوات شهر تهران، تهران، ١٣٨٤ ش.
شیوا جعفری