هنزک \ henzak \ ، روستایی در فاصلۀ ٨٠٠‘١متری شمال محلۀ ناران شهر لواسان و ٥٠٠ متری جنوب غربی روستای سینک و ٣کیلومتری جنوب غربی روستای افجه.
روستای هنزک در °٥١ و ´٤١ طول شرقی، و °٣٥ و ´٥١ عرض شمالی، و در ارتفاع ٥٨٠‘١متری از سطح دریا قرار دارد. در شرق روستای هنزک رودخانۀ افجه، و در جنوب غربی آن کوه گنجی قرار دارد. مهم‌ترین مزارع و مراتع روستای هنزک در شرق آن عبارت‌اند از: پشت بند، وَلازور، سَنِگلی‌سنگ، تخت‌گُلی، چال‌چالک، چال‌گردن، ویشه، زَردگَلِه، سیاه‌ریز و لَشَک.
در هنزک در تابستانها حدود ٢٥٠ خانوار، و در زمستانها حدود ١٠٠ خانوار زندگی می‌کنند. نام خانوادگی افراد این روستا به ترتیب اکثریت رضایی، رحمانی، امیری، زارعی، انداری، حاج میرزا رضایی، نیکوروش و نیکورفتار است.
مردم روستای هنزک در گذشته عمدتاً به کشاورزی و دامداری و قالی‌بافی اشتغال داشتند، اما امروزه در خانه ـ باغهای خود به کشت محصولات کشاورزی مورد نیاز خویش می‌پردازند. آب آشامیدنی مورد نیاز اهالی این روستا از طریق چشمه و چاه، و آب مورد نیاز برای کشاورزی از طریق رودخانۀ افجه تأمین می‌شود.
امروزه بیشتر زمینها و حتى باغهای این روستا به قطعات کوچک تقسیم گردیده، و به افراد خوش‌نشین و شهری فروخته شده است. در داخل روستای هنزک ٣ درخت چنار وجود دارد که سن کهن‌سال‌ترین آنها حدود
٥٠٠ سال تخمین زده شده است. از بافت قدیم روستای هنزک جز چند خانۀ خشت و گلی که بخش عمدۀ آنها آسیب دیده، آثار زیادی بر جای نمانده است. این روستا در گذشته دارای حمام تاریخی بزرگی بوده که قدمتِ آن به زمان صفویه می‌رسیده است؛ در دورۀ پهلوی کاربری خزینۀ این حمام تغییر کرد و به حمام دوشی بدل شد؛ این حمام در نخستین سالهای انقلاب اسلامی توسط جهاد سازندگی تخریب گردید، و به جای آن حمامی جدید بنا شد؛ اما این حمام نیز امروزه متروکه، و در حال ویرانی است.
در دهۀ ١٣٧٠ ش در مرکز روستای هنزک حسینیۀ بزرگی احداث شده است. برخی از اهالی این روستا هنزک را به معنی «جنگجوی کوچک» می‌دانند.

ناصر پازوکی طرودی