دانشنامه تهران بزرگ - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٢٢٧ - فضل و فاضل، امامزادگان
فضل و فاضل، امامزادگان
نویسنده (ها) : حسن موسوی زاده
آخرین بروز رسانی : جمعه ٦ تیر ١٣٩٩
تاریخچه مقالهفضل و فاضل، امامزادگان \ emām-zādegān fazl va fāzel \ ، بقعۀ دو امامزاده در آبادی چهارباغ، واقع در لواسان بزرگ. بقعۀ این امامزادگان در فاصلۀ ٣٠٠ متری جنوب باختری چهارباغ واقع شده است (سروقدی، ١٦٦). براساس متن سنگ مزار و کتیبۀ صندوق امامزادگان، این دو تن، فرزندان عبدالله بن موسى کاظم (ع) هستند (حبیبی، ١ / ٨١).

قدمت بنای اولیۀ این امامزادگان به سدههای ١٠ و ١١ ق بازمیگردد (پازوکی، ١ / ١٤١). بنای سادۀ بقعه با دیوارهایی از لاشهسنگ، دارای مساحتی حدود ١٠٠ مـ٢، و فاقد آثار معماری و هنری قابل توجه است (سروقدی، همانجا). داخل امامزاده نیز ضریح چوبی قرار دارد که روی آن آیاتی از قرآن کریم و شرحی از سازنده، و سال ساخت ضریح (١٣١٦ ش) حک شده است. بقعۀ امامزادگان فضل و فاضل در مهرماه ١٣٨٢ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید (پازوکی، همانجا).
مآخذ
پازوکی طرودی، ناصر، آثار تاریخی شمیران، تهران، ١٣٨٢ ش؛ حبیبی، حسن، امامزادهها و تربت برخی از پاکان و نیکان، تهران، ١٣٨٨ ش؛ سروقدی، محمدجعفر، بقاع متبرکۀ استان تهران، تهران، ١٣٨٤ ش.
حسن موسویزاده