دانشنامه تهران بزرگ - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١١١٣ - شن سیاه، دره
شن سیاه، دره
نویسنده (ها) : مجید یاسینی
آخرین بروز رسانی : جمعه ٦ تیر ١٣٩٩
تاریخچه مقالهشنسیاه، دره \ darre-ye šen-siyāh \ ، درهای فرعی در سمت راست درۀ بزرگ دارآباد.
این دره با درازای حدود ٦٠٠ متر، در حدفاصل باقلازار و درۀ درازلش قرار دارد. درۀ شنسیاه از شرق به غرب امتداد دارد و شیب آن به سمت دره و رودخانۀ دارآباد است. درۀ شنسیاه از شرق به خطالرأس دارآباد، و از جنوب به منطقۀ آبشار غلاک از درۀ دارآباد ختم میگردد. اختلاف ارتفاع میان دو نقطۀ آغازین و پایانی دره حدود ٨٠٠ متر است و از این نظر شیب تندی دارد. فاصلۀ عرضی میان دو یال سمت چپ و راست درۀ شنسیاه کم، و فضای آن باریک و دید دره محدود است.
راه این دره در آغاز با مناطق سنگی شروع، و پس از مدتی پیمایش، تپهای و خاکی میشود. برای رسیدن به ارتفاعات دارآباد میتوان از سینهکش سمت چپ یال این دره استفاده کرد. ورود به این دره از طریق درۀ دارآباد و منطقۀ آبشار سربند غلاک امکانپذیر است.
پیمایش در این دره از سربند غلاک شروع میشود و پس از عبور از کمر و سینهکش دره به یال سمت چپ میرسد و از آن به سمت خطالرأس ادامه دارد. زمان پیمایش در حدود یک ساعت است. کوهنوردان به این مسیر راهپیمایی، مسیر لولۀ آب نیز میگویند. برای رسیدن به قلۀ کلنو، سرمیل و دارآباد میتوان از این دره استفاده کرد.
مجید یاسینی