درآمدى بر عرفان اسلامى - اراکی، محسن - الصفحة ٧٦ - ٢ ذات حق؛ موضوع معرفت عرفانى

است كه در آيه شريفه مورد درخواست حضرت موسى (ع) قرار گرفت، آنجا كه فرمود: رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ‌ و پاسخ شنيد: لَنْ تَرانِي‌[١].

و همان عنقايى است كه به گفته حافظ شكار كس نخواهد شد:

با اين حال، هر چند حصول حقيقت معرفت كه همانا زوال همه حجاب‌ها و دريدن همه پرده‌ها و برداشتن همه مرزهاست، ميسر نيست؛ لكن ازاله حجاب نفس كه برترين حجاب‌ها است، امكان‌پذير است و همين پايه از معرفت كه مرحله فناى فى‌اللّه و بقاى باللّه است، مقصد و مطلوب عارف است.

قدّ خميده‌اى كه مى‌توان از كمان آن، بر چشم دشمنان تير زد، همان نفس رياضت ديده و خم شده در برابر فرمان حق است كه در نتيجه اين اطاعت و رياضت، توان نفى اغيار يافته و اين همان مقام فنايى است كه به آن اشاره شد.

[١] . سوره اعراف: ١٤٣.

[٢] . حافظ.