درآمدى بر عرفان اسلامى - اراکی، محسن - الصفحة ٧٤ - ١ علم بىواسطه

از علم رسوم چه مى‌جويى؟

و اندر طلبش تا كى پويى؟

علمى بطلب كه تو را فانى‌

سازد ز علائق جسمانى‌

علمى بطلب كه به دل نور است‌

سينه ز تجلّى آن طور است‌

علمى كه از آن چو شدى محظوظ

گردد دل تو لوح محفوظ

علمى بطلب كه كتابى نيست‌

يعنى ذوقى است، خطابى نيست‌

علمى كه نسازدت از دونى‌

محتاج به آلت قانونى‌

علمى بطلب كه نمايد راه‌

و ز سرّ ازل كندت آگاه‌

علمى بطلب كه جدالى نيست‌

حالى است تمام و مقالى نيست‌

علمى كه دهد به تو جان نو

علم عشق است ز من بشنو[١]

حال خونين دلان كه گويد باز؟

وز فلك خون خم كه جويد باز؟

جز فلاطون خم نشين شراب‌

سرّ حكمت به ما كه گويد باز؟

شرمش از چشم مى‌پرستان باد

نرگس مست اگر برويد باز[٢]