درآمدى بر عرفان اسلامى - اراکی، محسن - الصفحة ١٣٣ - تعريف ياد خدا و تبيين انواع و اقسام آن

انسان خواه ناخواه در برابر آن تسليم است و آن را در نهاد خود باور دارد، اگرچه در زبان و عمل از پذيرش آن سر باز زند.

قرآن كريم بر اين نكته تأكيد دارد كه همه انسان‌ها- حتى كافرترين آنان در درون خود به خداوندى خدا و بندگى خويش براى خدا اقرار و اعتراف دارند، هر چند در برون و در برابر پيام‌آوران الهى و مؤمنان پيرو آنان، با زبان و عمل، راه سركشى و انكار را در پيش مى‌گيرند.

خداى متعال در قرآن شريف در تشريح اقرار و اعتراف كافران به خداوندى خداوند ضمن آياتى مى‌فرمايد:

وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ‌[١].

و اگر از آنها بپرسى چه كسى آنها را آفريده است؟ قطعاً مى‌گويند: خدا، پس چگونه از عبادت او منحرف مى‌شوند؟!

و نيز درباره فرعون و پيروان او مى‌فرمايد:

فَلَمَّا جاءَتْهُمْ آياتُنا مُبْصِرَةً قالُوا هذا سِحْرٌ مُبِينٌ\* وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَ عُلُوًّا فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ‌[٢].

و هنگامى كه آيات روشنى بخش ما به سراغ آنها آمد گفتند: اين سحرى آشكار است و آن را از روى ظلم و سركشى انكار كردند، در حالى كه در دل به آن يقين داشتند! پس بنگر سرانجام تبه‌كاران (و مفسدان) چگونه بود!

[١] . سوره زخرف: ٨٧.

[٢] . سوره نمل: ١٤- ١٣.