پيروى از مقام فرماندهى و هماهنگى داخلى از عوامل مهم پيروزى مى‌باشد. چنانچه عمل كردن جهادگران به رأى شخصى و عدم اطاعت از رهبرى و نزاع‌هاى داخلى، زمينه‌ساز خوبى براى شكست و ناكامى مى‌باشد.

وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بَطَراً وَ رِئاءَ النَّاسِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ. (آيه ٤٧)

و مانند كسانى (كفار قريش در جنگ بدر) نباشيد كه از خانه هاى خود با شادى و ساز بيرون شدند و به مردم (خروج خود را) نشان دادند و از راه خدا جلوگيرى مى‌كردند.

جنگ از خود هدف مقدسى دارد كه عبارت از اعلاى كلمة الله و يا دفاع از مستضعفين است و جهادگر نبايد در اثناى جنگ به لهوولعب مشغول گردد، و يا رياكارى كند. جهاد از جمله عبادات و مشروط به قصد قربت الى الله مى‌باشد.

جنگيدن براى نام و شهرت و براى تحصيل مال و فتح شهرها و استثمار و استعمار مشروعيت ندارد، و در فقه اسلام حرام ميباشد

وَ إِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ وَ قالَ لا غالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَ إِنِّي جارٌ لَكُمْ فَلَمَّا تَراءَتِ الْفِئَتانِ نَكَصَ عَلى‌ عَقِبَيْهِ وَ قالَ إِنِّي بَرِي‌ءٌ مِنْكُمْ إِنِّي أَرى‌ ما لا تَرَوْنَ إِنِّي أَخافُ اللَّهَ وَ اللَّهُ شَدِيدُ الْعِقابِ‌ (آيه ٤٨)

و هنگاميكه شيطان كارهاى آنان (كفار قريش) را (در نظرشان) زينت داده (و آنان آن را خوب دانستند) و شيطان به آنان گفت‌