ثانيا: سنت خدا اين است كه ظالمين را در موقع مناسب بكوبد، (وَ إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَ لَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ) و سنت خدا قابل تبديل و تحويل نيست. وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا)

ثالثا: خدا با مومنان است و آقا و يارى‌دهنده آنانست، مسلمانان تا موقعى كه در خط ايمان حركت ميكنند، و با خداى مهربان خود در ارتباط باشند و بر او توكل دارند، نبايد از پيروزى نهائى خود هراسى به دل راه بدهند، و بايد نتيجه كار را به نفع خود بدانند و متيقن باشند كه حزب خدا غالب و مظفر و كاميابست.

تجربه تاريخى ثابت كرده كه مسلمانان جهان تا زمانيكه به اسلام پايبندى داشته باشند، معزز و مظفر بوده‌اند، و گاهى كه از دين خود دور شده‌اند، ذليل و مغلوب و بيچاره شده‌اند، و هم‌اكنون اين ما هستيم كه براى حركت خود، كدام راه را انتخاب مى‌كنيم، اسلام يا مكتب‌هاى خرافى و الحادى؛ ولى ملت ما امروز پس از تجربه‌هاى مكرر تصميم گرفته‌اند، حركت اسلامى داشته باشند، گو اينكه صداى آمريكا با برنامه‌ريزى زير- كانه از اسلامى شدن انقلاب ما جلوگيرى مى‌كند و اصرار دارد انقلاب ما ملى باشد تا منافع آنان محفوظ بمانند، ولى غربى ها كور خوانده‌اند، زيرا اگر اسلام را از انقلاب ما بگيرند سرنوشت محترم آن شكست فورى و پيروزى ماركسيسم است كه غرب هم از آن زيان زيادى خواهند ديد، هرچند كه پيروزى اسلام نيز به زيان آنانست.

قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ ... (آيه ٣٧)

به كفار بگو اگر (از كفر خود و يا اضلال مسلمين بسوى كفر) دورى كنند، از گذشته‌شان عفو مى‌شود ...

ظاهرا مراد شق اول باشد، يعنى اگر كفار مسلمان شوند، كسى حق تعرض به آنان ندارد، گذشته آنان بخشيده مى‌شود، و از اين‌