اسلام نموده بود، مسلمانان واقعى هميشه و در تمام ميدان‌هاى جنگ با كفار چنين‌اند، نمى‌ترسند، نه مى‌لرزند، نه حساب كثرت دشمن و زيادتى اسلحه و امكانات آنان را دارند. در هر حال اعتقاد به برترى خود دارند و كفار در نظرشان ذليل و خواراند. مگر چنين نيستند، مجاهدين دلير عصر ما؟ درود بر صاحبان ايمان.

٢- در همين موقع- باساس نوشته‌ى بعضى از مفسران- آيه مباركه‌" وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها" بر پيامبران نازل شد ...

(اگر به مسالمت ميل دارند، تو هم به آنان تمايل نشان بده) پيامبر به آنان پيغام داد كه، ميل ندارم، با شما آغاز به جنگ نمايم. مرا با عرب بگذاريد و به شهر خود برگرديد، ولى ابو جهل در مقابل اصرار" عتبه" كه قبول پيام آن حضرت را به صلاح قريش مى‌دانست، پافشارى كرد و جنگ را آغاز كردند، كه نتيجه‌ى آن رسوائى قريش و ضعف كفر و سربلندى اسلام شد.

٣- در ابتداى جنگ حضرت پيغمبر، دست مباركش را به سوى آسمان بلند كرد و به خدا عرض كرد، پروردگارم (اگر اين جماعت هلاك شوند تو در روى زمين عبادت نمى‌شوى، (و كسى ترا نمى‌پرستد) حالت غشوه و بيهوشى به آن حضرت رخ داد، وقتى به حال عادى خود برگشت و عرق از روى مقدسش سرازير بود فرمود: اينكه جبرئيل با هزار تن از ملائكه‌ى مردفين به كمك شما آمدند و نصرت خداوند بر مسلمانها نازل شد.

بلى خداوند وعده فرموده است كه:" إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ".

إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جاءَكُمُ الْفَتْحُ وَ إِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَ لَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئاً وَ لَوْ كَثُرَتْ وَ أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ. (آيه ١٩)

نقل كرده‌اند كه ابو جهل در روز جنگ" بدر" از خدا خواست‌