وقتى اين خبر بمدينه رسيد پيامبر اكرم (ص) با اصحاب خود بمشوره و رايزنى پرداخت، سلمان براساس روش فارسى‌ها در همچه مواقع، پيشنهاد كرد خندقى حفر نمائيم تا بين ما و دشمنان ما حاجب و حايلى باشد و جنگ از مواضع معينى صورت گيرد (و دشمنان از هرطرف حمله نياورند) و اين: اولين جنگى بود كه سلمان پس از آزاد شدن از بندگى در آن شركت ميكرد، اين پيشنهاد مورد موافقت قرار گرفت كه بعدها در همه بلاد حفر خندق عموميت پيدا كرد، تفسير برهان بنقل از قمى مينويسد كه جبرئيل به پيامبر عرض كرد پيشنهاد سلمان را بپذير.

پيامبر و مسلمانان بحفر و كندن خندق مشغول شدند و براى كندن هرده، پانزده قدم جمعى از انصار و مهاجر موظف شدند. بعضى گفته‌اند براى هرده مترى بيست مترى ده نفر معين شدند، مهاجرين ميگفتند سلمان از ما است و انصار ميگفتند از ما است، او مرد قوى بود پيامبر فرمود سلمان منا اهل البيت، بعضى گفته‌اند جمعى از منافقين ببهانه‌هاى واهى كار حفر را ترك و بدون اجازه مقام رهبرى غائب مى‌شدند درباره اين دسته منافقين اين آيه مباركه‌ (قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِواذاً فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ ...) نازل شد ولى مومنين در فرض حاجت و ضرورت كار را بدون اذن پيامبر (ص) ترك نمى‌كردند و در اين مورد آيه مباركه نازل شد: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِذا كانُوا مَعَهُ عَلى‌ أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ ... بلى انضباط در ميان فرمانده و فرمان‌بر خصوصا در حال جنگ بسيار مفيد است امروز در بعضى‌