بدر) در طرف نزديكتر وادى به مدينه بوديد، و آنان (جنگ- جويان قريش) به جانب ديگر وادى كه از مدينه دورتر بود، و قافله (تجارتى قريش به سرپرستى ابو سفيان) پائين‌تر از شما (نزديك دريا به سه ميل) قرار داشت خداوند شما و دشمنان شما را بدون قرارداد، قبلى در سرزمين بدر جمع نمود و شما را بر دشمنان‌تان كه سه برابر شما بودند، پيروز نمود) و اگر با هم (جمع شدن در اين مكان را) وعده مى‌داديد (بخاطر قلت خود و كثرت دشمن) بوعده خود عمل نمى‌كرديد ولى (خداوند شما را جمع نمود) تا چيزى را كه شدنى بود بجا آورد (و به شما ظفر دهد و حقانيت اسلام را ظاهر سازد) تا هركسى كه هلاك مى‌شود از روى بينه و حجت هلاك شود و زنده بماند، هركسى كه زنده مى‌ماند، از روى بينه و خداوند شنوا و دانا مى‌باشد.

و زمانيكه كفار را در خوابت بتو كم نشان داد (تا جرئت مسلمانان پس از اخبار تو بكم بودن آنان زياد شود) و اگر آنان را بتو زياد مى‌نماياند، ضعيف مى‌شديد و به كشمكش (و اختلاف) در كار مى‌پرداختيد، و لكن خداوند مؤمنين را (از سستى و نزاع) سالم نگهداشت، او بآنچه كه در دلهاست، دانا مى‌باشد.

و زمانيكه كفار را در مواقع ملاقات در چشمانى شما اندك نماياند (تا جرئت‌تان بر نابودى آنان زياد شود) و شما را در چشمان آنان كم نشان داد (تا مغرور شوند و آمادگى درستى براى شكست شما پيدا نكنند) تا خداوند، تا آنچه را كه بايد صورت بگيرد، بجا آورد. هرچيز بسوى خدا برمى‌گردد.

پيامبر (ص) از خدا خواست، ابو جهل امروز جان سالم بدر نبرد، عمرو بن جموع، (قيل جموح و قيل معاذ بن عمرو بن الجموح) با ابو جهل روبرو شد و ضربتى بر دهن ابو جهل وارد آورد، ابو جهل شمشيرى بر دست عمرو زد كه دست او به پوست‌