شناخت نامه نماز - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٨٥ - ١٢/ ٦ - ٣ حضور قلب امام عليه السلام در نماز
«نمىدانيد در پيشگاه چه كسى مىايستم و با كه مناجات مىكنم؟!».
٩٦٤. امام باقر عليه السلام: هر گاه زين العابدين عليه السلام ... به نماز مىايستاد، رنگش دگرگون مىشد و ايستادنش در نماز، ايستادن بندهاى خوار در برابر سلطانى بزرگ بود. اندامش از ترس خداى عز و جل مىلرزيد و همچون كسى نماز مىگزارد كه آخرين نمازش را مىخوانَد و چنين مىبيند كه پس از آن، هرگز نماز نمىخواند.
١٢/ ٦- ٣ حضور قلب امام عليه السلام در نماز
٩٦٥. امام باقر عليه السلام: زين العابدين عليه السلام هر گاه به نماز مىايستاد، گويى ساقه گياهى است كه هيچ حركتى ندارد، جز حركتى كه باد به آن مىدهد.
٩٦٦. تهذيب الأحكام- به نقل از ابوحمزه ثمالى-: ديدم بالاپوش زين العابدين عليه السلام در نماز، از [يك] دوشش افتاد. آن را مرتّب نكرد تا اين كه نمازش را به پايان برد. علّتش را از ايشان پرسيدم. فرمود: «واى بر تو! آيا مىدانى در پيشگاه چه كسى بودم؟! همانا از نماز بنده، جز آنچه با دلش به خدا رو آورده باشد، پذيرفته نيست».
٩٦٧. دلائل الإمامة- در توصيف نماز امام زين العابدين عليه السلام-: به نماز ايستاده بود كه پسر خردسالش، محمّد، به بالاى چاه عميق خانهاش در مدينه آمد و در آن افتاد.