شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٢٣ - ١٥/ ١٧ نماز طلب باران

بار حمد و هفت بار سوره ناس را مى‌خوانى و چون سلام دادى، هفت بار آية الكرسى را مى‌خوانى. سپس برخيز و هشت ركعت نماز با دو سلام بخوان و در هر ركعت آن، يك بار حمد و يك بار سوره نصر و بيست و پنج بار سوره توحيد را مى‌خوانى و چون از نمازت فارغ شدى، هفتاد بار بگو:" پاك است خداوند يكتا، پروردگار عرش كريم! و هيچ نيرو و قدرتى جز از سوى خداى والاى بزرگ نيست"».

١٥/ ١٧ نماز طلب باران‌

١١٤٠. الكافى: مرّه، غلام آزاد شده محمّد بن خالد، گفت: اهالى مدينه، محمّد بن خالد را براى خواندن نماز باران فرا خواندند. او به من گفت: نزد امام صادق عليه السلام برو و از او بپرس:

نظرتان چيست، كه اينان مرا فرا خوانده‌اند؟

من نزد امام عليه السلام رفتم و به ايشان گفتم. به من فرمود: «به او بگو: بيرون برود [و نماز را بخواند]»

به ايشان گفتم: فدايت شوم! كِى بيرون رود؟

فرمود: «روز دوشنبه».

گفتم: چگونه؟

فرمود: «منبر را بيرون مى‌فرستد و سپس خود بيرون مى‌آيد و پياده مى‌رود، همان گونه كه در دو روز عيد [قربان و فطر براى نماز] پياده مى‌رود، و پيش رويش، اذان‌گويان مى‌روند، در حالى كه عصاهايشان را به دست دارند، تا آن كه به جايگاه نماز مى‌رسد و دو ركعت نماز بدون اذان و اقامه با مردم به جماعت مى‌خواند و آن گاه بر بالاى منبر مى‌رود و ردايش را پشت و رو مى‌كند و سمت راستش را بر [دوش‌] چپش و آن گوشه را كه بر سمت چپش است، روى [دوش‌] راستش مى‌اندازد. سپس رو به قبله مى‌كند و خداوند را بزرگ مى‌دارد و با صداى بلند، صد بار" اللَّه اكبر" مى‌گويد.

سپس از سمت راست به مردم توجّه مى‌كند و خداوند را تسبيح مى‌كند و با صداى بلند، صد بار" سبحان اللَّه" مى‌گويد. آن گاه از سمت چپش به مردم روى مى‌كند و