شناخت نامه نماز - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦١٧ - ١٢/ ١ - ٤ گريه پيامبر صلى الله عليه و آله در نماز
به وقت ديگرى اندازد، تا آن كه خداى عز و جل قبض روحش كرد.
١٢/ ١- ٣ حضور قلب پيامبر صلى الله عليه و آله در نماز
٩٢٢. امام على عليه السلام- در بيان نماز پيامبر خدا صلى الله عليه و آله-: هر گاه به نماز مىايستاد، چنان مىگريست كه از درون سينهاش آوايى مانند آواى جوشش ديگ بر پايههاى اجاق شنيده مىشد.[١]
٩٢٣. فلاح السائل- به نقل از جعفر بن على قمى-: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه به نماز مىايستاد، رنگ چهرهاش از ترس خداى متعال، تغيير مىكرد.
٩٢٤. فلاح السائل: نقل شده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه به نماز مىايستاد، گويى جامهاى به كنار افكنده بود.
١٢/ ١- ٤ گريه پيامبر صلى الله عليه و آله در نماز
٩٢٥. امام على عليه السلام- در توصيف پيامبر خدا صلى الله عليه و آله-: ايشان از بيم خداوند عز و جل و نه [به خاطر] جرم
[١]. الاحتجاج نيز شبيه به اين متن را نقل كرده كه در پايان آن آمده است:« هر گاه به نماز مىايستاد، از سينه و درونش، آوايى از شدّت گريه چون آواز جوشش ديگ بر آتش، شنيده مىشد».