شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥٥ - ١٠/ ٣ دعاى روايت شده از امام زين العابدين(ع)

و كيست كه اندازه قدرت تو را بشناسد و از تو پروا نكند؟ به قدرتت سپيده‌دم را شكافتى، و تاريكى‌هاى شب را به كَرَمت نورانى ساختى، و آب‌هاى شيرين و شور را از درون صخره‌ها جارى گردانيدى، و از ابرها آبِ ريزان فرو فرستادى، و خورشيد و ماه را چراغ نوربخش براى مردم قرار دادى، بى آن كه در آنچه آغاز كردى، خستگى و درماندگى احساس كنى.

اى آن كه در عزّت و بقا، تنها هستى و با مرگ و نابودى بندگانت، بر آنان چيره گشتى! بر محمّد و خاندان پرهيزگارش درود فرست، و نداى مرا بشنو، و دعايم را پذيرا باش، و به فضل خود، آرزوها و اميدهايم را محقَّق ساز، اى بهترين كسى كه براى بر طرف كردن بدحالى‌ها خوانده مى‌شود، و براى هر آسانى و دشوارى، به وى اميد بسته شده است! حاجتم را به درگاه تو آوردم. پس مرا از بهترينِ بخشش‌هايت نااميد بر مگردان. اى كريم!».

آن گاه سجده مى‌كنى و مى‌گويى: «خداى من! قلبم در پرده، خِرَدم شكست خورده، جانم معيوب، و زبانم اقرار كننده به گناه است، و تو پوشاننده عيب‌هايى. پس گناهانم را ببخش، اى آمرزنده گناهان، اى پوشاننده عيب‌ها، اى سخت‌كيفر، اى آمرزنده، اى سپاس‌گزار، اى بردبار! حاجتم را برآور، به حقّ آن راستگو، فرستاده گرامى‌ات و خاندان پاكش، به مهربانى‌ات اى مهربان‌ترين مهربانان!».

١٠/ ٣ دعاى روايت شده از امام زين العابدين (ع)

٨٣٩. الأمالى‌، صدوق- به نقل از طاووس يمانى-: از حجر الأسود گذشتم. شخصى را در ركوع و سجود ديدم. خوب به او نگريستم و دريافتم كه على بن الحسين (زين العابدين) عليه السلام است. با خود گفتم: مردى صالح از خاندان نبوّت! به خدا سوگند، دعايش را بايد مغتنم بشمرم. پس مواظبش بودم تا از نمازش فارغ شد و كف دست‌هايش را رو به آسمان كرد و اين دعا را شروع نمود: «سَرورم، سَرورم! اين‌