شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٧١ - ١٤/ ٤ نافلههايى كه مستحب مؤكدند

١٠٩٢. تاريخ بغداد- به نقل از عايشه-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله دو ركعت نافله صبح را در سفر و حضر و در سلامت و بيمارى وا نمى‌نهاد.

١٠٩٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در وصيّت به امام على عليه السلام-: همواره نماز نيم‌روز را بخوان. همواره نماز نيم‌روز را بخوان. همواره نماز نيم‌روز را بخوان.[١]

١٠٩٤. تهذيب الأحكام‌- به نقل از زراره-: به امام باقر عليه السلام گفتم: من مردى تاجرم و رفت و آمد و داد و ستد مى‌كنم. چگونه در نيم‌روز بر نماز آن مواظبت كنم و چند ركعت نماز بخوانم؟

فرمود: «هنگامى كه خورشيد زوالش آغاز شد، هشت ركعت نماز مى‌خوانى و دو ركعت پس از ظهر و دو ركعت پيش از عصر كه اين دوازده ركعت مى‌شود و پس از مغرب دو ركعت و پس از نيمه‌شب، سيزده ركعت كه نماز وَتر و دو ركعت نافله صبح، جزو آن است و اين بيست و هفت ركعت بجز فريضه مى‌شود و همه اينها نماز مستحبّى است، نه واجب. همانا ترك كننده فريضه كافر است و تارك اين نمازها، كافر نيست؛ اما نافرمانى است؛ زيرا مستحب است هنگامى كه كسى عملى از [اعمال‌] خير انجام مى‌دهد، بر آن مداومت ورزد».

١٠٩٥. تهذيب الأحكام‌- به نقل از ابو بصير-: از امام صادق عليه السلام نماز مستحبى شب و روز را پرسيدم. فرمود: «آنچه مستحب است كه از آن كمتر نمى‌شود، هشت ركعت هنگام‌

[١]. چنان كه در برخى احاديث تصريح شده، مقصود از« نماز نيم‌روز»، نافله ظهر است( ر. ك: بحار الأنوار: ج ٨٢ ص ٢٩٨).