شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٤٥ - ١٣/ ٥ ترك نماز

١٠٤٦. الكافى‌- به نقل از عقيل خُزاعى-: امير مؤمنان، هر گاه براى جنگ آماده مى‌شد، چند كلمه‌اى به مسلمانان سفارش مى‌نمود و مى‌فرمود: «به نماز پايبند باشيد و بر آن مواظبت كنيد. آن را زياد به جا آوريد و بِدان تقرّب جوييد، كه آن بر مؤمنان، نوشته‌اى زماندار است. اين را كافران هم مى‌دانند، آن گاه كه پرسيده مى‌شوند: «چه چيزى شما را به دوزخ وارد كرد؟ مى‌گويند: ما از نمازگزاران نبوديم»».

١٠٤٧. امام على عليه السلام‌- در حكمت‌هاى منسوب به ايشان-: تفاوت ميان مؤمن و كافر، نماز است.

پس هر كس آن را ترك كند و ادّعاى ايمان كند، عملش او را تكذيب مى‌كند و گواهى از خودش بر ضدّ اوست.

١٠٤٨. امام صادق عليه السلام‌- در پاسخ اين پرسش: چگونه زناكار را كافر نمى‌ناميد و ترك كننده نماز را كافر مى‌ناميد؟ دليل آن چيست؟-: چون زناكار و مانند آن، به جهت غلبه شهوت، آن كار را انجام مى‌دهد و ترك كننده نماز، آن را فقط از روى سُبك شمردنش ترك مى‌كند. دليلش آن است كه تو زناكارى را نمى‌يابى كه سراغ زنى برود، جز به قصد آن كه از آميزش با او لذّت ببرد؛ ولى هر كس كه نماز را عامدانه ترك كند، قصدش از ترك آن، لذّت بردن نيست، و چون لذّت بردن نفى شود، سبك شمردن واقع مى‌شود، و چون سبك شمردن واقع شود، كفر واقع مى‌شود.

١٠٤٩. الكافى‌- به نقل از عبيد بن زراره-: از امام صادق عليه السلام در باره گناهان كبيره پرسيدم.

فرمود: «آنها در كتاب على عليه السلام هفت گناه اند: كفر به خداوند، كشتن انسان، نافرمانى پدر و مادر، رباخوارى بعد از روشن شدن حكم آن، خوردن مال يتيم به ستم، گريز از جنگ، از ياد بردن احكام [و فرهنگ دينى‌] پس از يادگيرى آنها».

گفتم: اينها بزرگ‌ترين گناهان اند؟

فرمود: «آرى».