شناخت نامه نماز - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٧٥ - ١٢/ ٢ - ٦ حالتش در ركوع
٩٤٨. إرشاد القلوب- در باره امام على عليه السلام-: براى او در ميان دو سپاه، براى نماز فرش پهن كردند، در حالى كه در اطرافش تيرها فرود مىآمدند، و او از خداوند، غافل نبود و حالتش تغيير نمىكرد و در عبادتش كوتاهى نمىورزيد. هنگامى كه رو به خداوند متعال مىنمود، با تمام وجود، توجّه مىكرد و نظرش از دنيا و هر چه دنيايى است، بريده مىشد، تا جايى كه درد را حس نمىكرد؛ چون وقتى مىخواستند آهنپارهها و تيرها را از بدن شريفش بيرون بياورند، مىگذاشتند تا مشغول نماز شود، وقتى مشغول نماز مىشد و رو به خداوند متعال مىآورد، آهنپارهها را از تنش بيرون مىآوردند و متوجّه نمىشد. هنگامى كه از نمازش فارغ مىشد، مىديد آنها را در آوردهاند. پس به پسرش حسن عليه السلام مىفرمود: «اين فقط كار توست، اى حسن!».
١٢/ ٢- ٥ حالتش در آستانه نماز
٩٤٩. امام صادق عليه السلام: هر گاه على عليه السلام به نماز مىايستاد و مىگفت: «رو به سوى كسى آوردم كه آسمانها و زمين را آفريده است»، رنگش تغيير مىكرد، به گونهاى كه در چهرهاش هويدا مىشد.
١٢/ ٢- ٦ حالتش در ركوع
٩٥٠. امام صادق عليه السلام: على عليه السلام، چنان ركوع به جا مىآورد كه عرقش جارى مىشد، به گونهاى كه از طولانى شدن نماز، غرق در عرق مىشد.