شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨١٣ - ١٥/ ١٥ نماز جعفر بن ابى طالب(طيار)

اى كفايت كننده ابراهيم از نمرود! اى كفايت كننده موسى از فرعون! از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و مرا از شرّ فلانى پسر فلانى آسوده كنى» كه اگر خداى متعال بخواهد، او را از شرّ كسى كه از او بيم دارد، آسوده مى‌كند.

سپس به سجده رود و حاجتش را بخواهد و به پيشگاه خداى متعال، گريه و زارى كند، كه هيچ مرد و زنِ باايمانى اين نماز را نخواند، و خالصانه اين دعا را نكرد جز آن كه درهاى اجابت آسمان به رويش گشوده شد و در همان وقت و شب، جواب گرفت؛ هر حاجتى كه بود و اين از فضل خدا بر ما و بر مردم است.

١٥/ ١٥ نماز جعفر بن ابى طالب (طيّار)

١١٣٠. الكافى‌- به نقل از امام صادق عليه السلام-: «پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به جعفر [بن ابى طالب‌] فرمود: «اى جعفر! آيا به تو چيزى نبخشم؟ آيا به تو چيزى ندهم؟ آيا به تو هديه‌اى ندهم؟»

جعفر به ايشان گفت: چرا، اى پيامبر خدا!

مردم گمان بردند كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به جعفر، زر و يا سيمى مى‌بخشد. از اين رو سر بر كشيدند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به جعفر فرمود: «من به تو چيزى مى‌دهم كه اگر آن را هر روز انجام دهى، برايت از دنيا و همه آنچه در آن است، بهتر است و اگر يك روز در ميان انجام دهى، گناهانِ ميان آن دو روز برايت بخشيده مى‌شوند، يا اگر هر هفته و يا هر ماه و يا هر سال يك بار انجام دهى، گناهان فاصله ميان روزهاى آن مدّت برايت بخشيده مى‌شوند، چهار ركعت نماز مى‌گزارى و پس از پايان يافتن قرائت، پانزده بار «

سبحان اللَّه و الحمد للَّه‌و لا إله إلّااللَّه و اللَّه أكبر

» مى‌گويى. زمانى كه به ركوع‌