شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٤٥ - ١٠/ ٢ دعاهاى روايت شده از امام على(ع)

و پايان آن را نيكويى قرار دهى، كه تنها تو به نهان‌ها بسيار دانايى"».

امير مؤمنان عليه السلام مى‌فرمود: «اين از امور نهانى است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به من آموخت و فرمان داد كه آن را به حسن و حسين نيز بياموزم».

١٠/ ٢ دعاهاى روايت شده از امام على (ع)

٨٣٣. الأمالى‌، مفيد- به نقل از محمّد بن حنفيّه-: امير مؤمنان، على بن ابى طالب عليه السلام، گرد كعبه طواف مى‌كرد كه مردى را ديد به پرده‌هاى آن آويخته و مى‌گويد: اى كه گوش دادن به چيزى، او را از گوش دادن به ديگرى باز نمى‌دارد و درخواست كنندگان، او را به اشتباه نمى‌اندازند و پافشارى اصرار كنندگان، او را خسته نمى‌كند! خنكاى عفوت و شيرينى رحمتت را به من بچشان.

امير مؤمنان عليه السلام به او فرمود: «اين، دعاى توست؟».

مرد گفت: تو آن را شنيدى؟

فرمود: «آرى، اينها را در پى هر نماز بخوان كه به خدا سوگند، هيچ يك از مؤمنان در پى نمازها اين دعا را نمى‌خواند، جز آن كه خداوند، گناهانش را مى‌آمرزد، حتّى اگر به تعداد ستارگان آسمان‌ها و قطره‌هاى باران و سنگريزه‌ها و خاك‌هاى زمين باشد».

آن گاه امير مؤمنان عليه السلام به او فرمود: «من اين را دانسته مى‌گويم و خداوند، بزرگوار و وسعت دهنده است».

مرد- كه همان خضر پيامبر بود-، گفت: اى امير مؤمنان! به خدا سوگند، راست گفتى، «و بالاتر از هر دانشمندى، دانايى هست».