شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٦٩ - ١٢/ ٢ - ٢ اهتمامش به اول وقت

١٢/ ٢ ويژگى نماز امام على (ع)

١٢/ ٢- ١ نمازش، نماز پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بود

٩٤٣. صحيح البخارى‌- به نقل از مطّرف بن عبد اللَّه-: من و عمران بن حصين، پشت سرِ على بن ابى طالب عليه السلام نماز به جا آورديم. او هر گاه سجده مى‌كرد، تكبير مى‌گفت و هر گاه سر بلند مى‌كرد، تكبير مى‌گفت و هر گاه بر مى‌خاست، تكبير مى‌گفت.

هنگام پايان نماز، عمران بن حصين دست مرا گرفت و گفت: اين نماز، نماز محمّد صلى الله عليه و آله را به ياد من آورْد. و يا گفت: با ما نماز محمّد صلى الله عليه و آله را به جا آورد.

٩٤٤. مسند ابن حنبل‌- به نقل از مطرّف بن عبد اللَّه-: من و عمران بن حصين، در كوفه پشت سرِ على بن ابى طالب عليه السلام نماز گزارديم. هر گاه ركوع مى‌كرد يا به سجده مى‌رفت، براى ما تكبير مى‌گفت. و در همه تكبير گفت.

هنگامى كه از نماز فارغ شديم، عمران به من گفت: از مدّت‌ها پيش- يا گفت: از فلان وقت- نمازى شبيه‌تر از اين (نماز على عليه السلام) به نمازِ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به جا نياورده بودم.

١٢/ ٢- ٢ اهتمامش به اوّل وقت‌

٩٤٥. كشف اليقين‌- در توصيف نماز امام على عليه السلام-: ايشان روزى در جنگ صفّين، سرگرم پيكار و جنگ بود و با اين همه ميان دو صف، مراقب خورشيد بود. ابن عباس به ايشان گفت: اى امير مؤمنان! اين چه كارى است؟